Gençleri bırakınız dünyayı hayal ettikleri gibi görsünler, büyüyünce nasıl olsa olduğu gibi göreceklerdir.

İnsanlar ancak hayalleriyle yaşar ve biraz yaşamaya başlayınca tüm hayallerini kaybederler...

Bize gereken gerçektir, hayalden, büyüden, rüyadan arınmış gerçek. İçinize işleyen bakışlara kanmayın, hiçbir bakış masum değildir.

Bir hayal, tek başına kurulduğu vakit sadece bir hayaldir. Birlikte kurulduğu vakit bir gerçekliktir.

Acı duymak gülmekten iyidir, zira acı insanın yüreğini arıtır. İnsanları diri diri gömercesine kilitleyip çevrelerinde duvarlar örenin ne olduğu bilinmez ama yine de bir takım duvarların, tel örgülerin, demir parmaklıkların varlığı hissedilir. Bütün bunlar bir kuruntu, bir hayal midir? Sanmıyorum.

Seni o kadar hayal ettim ki artık bir hayalsin...

Gençtik ve salaktık ama kalbimiz vardı.

İnsanın bir hayali bile gerçekleşse hastalığı iyice yerleşir.

İnsan çocukluğunu gözleri ve dişleri birbirinden ayrıldığında kaybeder.

Beni hayal değil, hayat alakadar ediyor. Çünkü hayat ve hakikat en güzel rüyadan, en parlak hayalden çok daha zengin, çok daha cazip.

Konuşma, eylemlerin hayalidir.

John Lennon’ın dediği gibi 'Biz gelecek için hayal kurarken hayat başımızdan geçenlerdir.' Ama gençken bu bilince sahip olmak istemezdim.

Doğru, yalnız hayalle geçiniyorum; ben yalnız hayal kuruyorum...

Kâğıt şapkaları ve tahta kılıçlarla dört yaşındayken hepimiz General'iz. Sadece bazılarımız bundan asla büyümez.

Yirmi yaşa ertelenmiş toplu bir çocuk cinayetidir savaş.

Yok bu şehir içre senin vasfettiğin dilber Nedim, bir peri suret görünmüş, hayal olmuş sana.

Başarılarım gençliğimdeki hayallerimin ürünüdür.

Hiçbir şey ele geçirildiği zaman hayalde olduğu kadar güzel kalmaz

Unutma ki, bir delinin gördüğü düşler değil anlattıklarım.

İnsan gençken ve bilmezken her şeyi gönül yarası sanıyor.