#gönül yarası

Hiç ellerin taşı bana değmez, ille dostun gülü yaralar beni.

Gönül Yarası’nı izlerken, mesela, dışarı çıkıyorlar, tekrar giriyorlar, telefonla konuşuyorlar, yemek yiyorlar... Onlar alışkın yedi saat falan film seyretmeye. Salon dolu ama bu arada. Evlerindeymiş gibi izliyorlar.

İnsan gençken ve bilmezken her şeyi gönül yarası sanıyor.

Gökte bir ruhtu o, bir canlı güneşti. / Öyle gördüm ben; öyle değilmiş şimdi. / Yay gevşemiş, ne çıkar, yara gitmez gönülden.