Geçmiş kabul etmiş olsa da, gelecek bazılarımızı kabul etmeyecektir.

Yıllar birer birer eskiyerek değiştiler. Oysa bir zamanlar çocuk gibi mahsun ve gençtiler.

Bir ceylan olup zarifçe yürüdüm geçmiş aslanlıklarımın arasından. Artık orada değilim. Artık o kişi değilim. Ve o aslan, artık, beni incitemez.

İnsanın geri dönüşü yoktur, varlığı gereği hep kendi kendinin önünde gitmeye zorunludur, geçmiş zamanın falan anı geri dönemez diye değil, tersine: Zaman geri dönmez, çünkü insan olmuş olduğu şeye geri dönemez.

Geçmiş gibi görünen ne varsa hepsi içimde.

Düne geri dönemem, çünkü o zaman bir başkasıydım ben.

Geçmişe bakarken her şeye rağmen, içimde derin bir hüzün duymaktayım. Değişen dünya ile beraber kaybolan yıllarda yalnız gençliğimiz değil, sevdiğimiz hemen her şey yok olup gitti. Bu dünya bizim dünyamız bile değil artık.

Her şey değişir, virgülden öncesi de...

İnsanın geri dönüşü yoktur, varlığı gereği hep kendi kendinin önünde gitmeye zorunludur, geçmiş zamanın falan anı geri dönemez diye değil, tersine: Zaman geri dönmez, çünkü insan olmuş olduğu şeye geri dönemez.

Dünün insanı, bugünün insanı değildir.

Geçmişi değiştiremezsin, ama gelecek hala genç ve değiştirilmesi mümkündür.

Aynı "insan" olabilirim, ancak asla eskiden olduğum kişi olmam.

İnsanın geçmişte yazdığı kitaplarda iki sürpriz vardır: İnsan onları bir daha yazamaz ve yazmak istemez.

Zaman nehir gibidir. An’ı yaşa, geçen su bir daha gelmez.

Cümleye başlarken başka insandım, bitince başka insan.

Geri denebilseydi bile, büyük olasılıkla kendimizi hiçbir zaman başladığımız yerde bulamayacaktık.

Bir kapıyı açan kişi ile kapayan kişi aynı varlık mıdır?

Her toplum zamanın akışı içinde sürekli değişim geçirir.

Bu ses benim, dinle dinle dinle... Uygunsuzca gidişlerin, yolunu kesen haydut benim. Bildiklerimden eminim, yaptıklarıma kefilim; gidenlerime vedâyım, gelenlerime mîrim.

Elbet bir gün başı dönecek dünyanın dönmekten. Ağzının suyuna batmışlar için henüz saat erken.