Kişiyi filozof kılan şey her tür soru karşısında içini olabildiğince dökebilme cesaretine sahip olmasıdır.

Öleceğimiz düşüncesi ölmekten daha korkunçtur.

Marx'ta felsefe var; fakat, Marx'ı özgün bir filozof saymak, son derece büyük bir abartma oluyor. Yazdıkları, geliştirilmeye çok elverişlidir; Marx'ta en büyük revizyonu yaparak, Marx'ı iktidara götüren Lenin'dir.

Mülkiyetin tabanında korku vardır. Korkunun kaldırıldığı bir toplumda cimri de özel mülkiyet de olmaz. Korkak mutlaka cimridir. Özel mülkiyet, biriktirilmiş cimriliktir.

Yaşamak, bir dünyaya gözleri kapamalı ve bir başka dünyaya bakmaktır; yürek istiyor. Yaşamaktan korkmak, yozlaşmak oluyor.

Varlık temeli olmayan herhangi bir düşünceye saplanmak, böyle düşünmeyenlere de saldırmak: işte yobazlık budur.

Biz Türkçeyle felsefe yapıyoruz.

Korku aklın katilidir.

Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyuna da düşünüp durursunuz onu.

Güzellik üstüne düşünmek bir aydınlanmadır.

Felsefe düşüncenin mikroskobudur.

Ölmekten korkuyor musun? Yoksa ebediyen yaşamak mı istiyorsun?

Düşünüyorsam varım, belki de yokumdur. Ama olabilirim de.

Felsefe yapma, felsefe yapma!

Ölüm korkusu köleliğin başlangıcıdır.

Hiçbir şey düşünceden daha etkili değildir çünkü o bütün evreni dolaşır; hiçbir şey zorunluluktan daha güçlü değildir, çünkü her şey ona teslim olur.

Benim ayinim düşünüp yapmaktır. Benim dinim insan gibi yaşamaktır.

Bir dilin, felsefe yapma sanatına elvermesi için onun yüksek derecelerde kavramlaşmış ve dil bilgisi kurallarının schématique biçimde belirlenmiş olması zorunludur. Böyle olanlar üstün medeniyet dilidirler. Öyleyse yüksek medeniyet seviyesine erişmemiş bir dilde felsefe yapılamaz.

Arzuların engellenmesi düşünceyi doğururken, doyurulması yok eder.

Bütün düşüncenin en yüksek çatışkısı, düşüncenin, düşünemeyeceği bir şey bulma çabasıdır.