Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Düşünün, ta ki düşüncenin derinliklerinde kaybolana dek

Bana "seni anlamıyorum" demen, hak etmediğim bir övgü, hak etmediğin bir yergidir.

Bir düşüncenin derinliği; göze aldığı tehlikenin boyutudur: ya düşüncenin mimarı olarak ölürüz ya da düşünmekten vazgeçeriz.

Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Kafa karışıklığı iyidir, insan bir kafası olduğunu anlar.

Varlık temeli olmayan herhangi bir düşünceye saplanmak, böyle düşünmeyenlere de saldırmak: işte yobazlık budur.

Biz Türkçeyle felsefe yapıyoruz.

En büyük düşünceler, en basit olanlarıdır.

Güzellik üstüne düşünmek bir aydınlanmadır.

Düşünüyorsam varım, belki de yokumdur. Ama olabilirim de.

Felsefe yapma, felsefe yapma!

Kendi kendini bile anlamayan düşünceler, sadece onlar gerçektir.

Hiçbir şey düşünceden daha etkili değildir çünkü o bütün evreni dolaşır; hiçbir şey zorunluluktan daha güçlü değildir, çünkü her şey ona teslim olur.

İnsan ne denli derin düşünebiliyorsa, sevgisi o denli derindir. O denli doyumsuzdur. Ve acısı da o denli büyük.

Benim ayinim düşünüp yapmaktır. Benim dinim insan gibi yaşamaktır.

Bir dilin, felsefe yapma sanatına elvermesi için onun yüksek derecelerde kavramlaşmış ve dil bilgisi kurallarının schématique biçimde belirlenmiş olması zorunludur. Böyle olanlar üstün medeniyet dilidirler. Öyleyse yüksek medeniyet seviyesine erişmemiş bir dilde felsefe yapılamaz.

Arzuların engellenmesi düşünceyi doğururken, doyurulması yok eder.

"Mutluluk, yetinmektir. Mutluluk, anlamaktır."

Az anlamak ters anlamaktan iyidir.