#doyumsuzluk

İnsan ne denli derin düşünebiliyorsa, sevgisi o denli derindir. O denli doyumsuzdur. Ve acısı da o denli büyük.

Para deniz suyuna benzer, ne kadar çok içersen o kadar çok ona susarsın.

İnsanoğlu cebi delik bir dilenci. Ne versen alır, ne kadar koysan taşır.

İnsan geride bıraktıklarını özler, elinin altındakilerden sıkılır, ulaşamadıklarına tutulur.

Bu dünyada sadece iki çeşit felaket vardır, biri amacına ulaşamamak, diğeri ise ulaşmak.

Yemek, doyumsuz arzuların en somut ve en ilkel ifadesidir.

Bu benim son şampiyonluğum değil... O yüzden kutlama yapmam gerekmiyor.

Bir şeyi arzuladığımızda ya da onun peşinden koştuğumuzda, zihinlerimiz o şeyin yalnızca iyi yönleri ya da özellikleri üzerine odaklanır; onu elde ettiğimizdeyse yalnızca kötü yönleri ya da özelliklerine.

Bir şeyi istediğimiz zaman hep onun çekici yanlarını görürüz, onu elde ettikten sonra da hep kötü yanlarını buluruz.

Para arttıkça para sevgisi de artar.

Açgözlü kişi daima ister.

Gökten altın yağsa insanın arzuları doyurulamaz. İsteğin küçük bir zevk verdiğini ve aslında acıya neden olduğunu bilen kişi, bilge kişidir.

Açgözlülük, hiç bir zaman doyuma ulaşmadan ihtiyacını gidermek için sonsuz bir çaba içinde insanı tüketen dipsiz bir kuyudur.

En kolay sevdiklerimizden vazgeçiyoruz, doyumsuz ruhumuzun macera hevesiyle.

İçsel yoksulluktan muzdarip olan kişi, sürekli olarak maddi düzeyde birikmeye yönlendiriliyor.

Gökten altın yağsa insanın arzuları doyurulamaz. İsteğin küçük bir zevk verdiğini ve aslında acıya neden olduğunu bilen kişi, bilge kişidir.

Hiçbir zaman tatmin olmam.

İhtiras, doymak bilmeyen bir canavardır.