Yolculuğun sona ermesi iyidir, ama sonunda önemli olan yolculuktur.

Bir yere varmak için değil, yol almak için dolaşıyorum.

Umarım amacıma çok çabuk ulaşmam; çünkü amaca ulaşmak kadar eleştirel bir şey yoktur.

Aramak, aranmanın kapısıdır.

Felsefe yolda olmaktır.

İyi bir gezginin amacı bir yere varmak değildir.

Bir ömür, sadece amaca ulaşmak için harcanmaz. O amaca doğru atılacak bir iki adıma yardımcı olmak için de harcanır.

Bu yolculuk benim insanlığımı bulma yolculuğumdu.

Hayatın gerçek amacı, bilgi değil eylemdir.

Felsefe yüksek bir dağ yoludur... ıssız bir yoldur ve yukarı çıktıkça daha da ıssızlaşır. Bu yolu her kim izlerse hiç korkmamalı, her şeyi geride bırakmalı ve kış karında güvenle ilerlemelidir... Kısa süre içinde altındaki dünyayı görür; kumsalları ve bataklıkları gözünün önünden kaybolur, düzgün olmayan noktaları düzelir, yırtıcı sesleri artık kulağına ulaşmaz. Ve yuvarlaklığını da görür. Kendisi her zaman saf ve serin dağ havasındadır ve güneşi görür, oysa aşağıdaki herkes gecenin karanlığıyla kuşatılmıştır.

Hayat dediğin uzun bir yorulma sürecidir.

Hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak mümkün mü?

Küçük bir yerde dolaşıp durarak ihtiyarlamak için mi geldik dünyaya?

Mutluluk bir yolculuktur, istikamet değil.

Yolculuk etmek bazen varmaktan daha iyidir.

Umutla yolculuk etmek, gidilecek yere varmaktan çok daha güzeldir.

Yabancı diyar yoktur; yabancı olan sadece yolcudur.

Mutluluk bir varış noktası değildir. Mutluluk yolculuğun kendisidir.

Uçmak bir yerden bir yere ulaşmak için kanat çırpmaktan daha öte bir şey.

Eğer bir insanın hayatından daha değerli bir şeyi yoksa onun hayatının da değeri yoktur!..