Yolculuğun sona ermesi iyidir, ama sonunda önemli olan yolculuktur.

Yolculuk etmek bazen varmaktan daha iyidir.

Bir yere varmak için değil, yol almak için dolaşıyorum.

Mutluluk bir varış noktası değildir. Mutluluk yolculuğun kendisidir.

Bir insan hiçbir zaman, nereye gittiğini bilmediği zamanki kadar uzun yol gidemez.

Hiç tek bir amaç uğruna yola çıktığın ve o amacı sana yol göstermesi için bir pusula gibi kullandığın oldu mu?

İyi bir gezginin amacı bir yere varmak değildir.

Felsefede önemli olan hedefe ulaşmak değil, bu arada ulaşılan şeylerdir.

Bir limana ulaşmak için yelken açmalıyız, yelken açmalıyız (demir atmamalıyız), yelken açmalıyız, sürüklenmemeliyiz.

Varacak bir yeri olmayanlar için tüm yollar anlamsızdır.

Hedefler her zaman ulaşmak için değildir, çoğunlukla sadece daha güçlü tırmanmaya yardım eder.

Mutluluk? varılacak herhangi bir yer değil, yolculuğun kendisidir.

Gücümün yettiğince, öcümün ağırlığınca, sözümün kuvvetince çabalarım. Gidilebilecek en uzun yollara kendimi hazırlarım. Bu mecâzlardan geçip en hakikiye gidelim, Cemâli Bâ-Kemâle seyredelim.

Fikirlerimiz, yürüdüğümüz yollar farklı olabilir ama herhalde hedef aynıdır.

Hedefime ulaşmak için daha ne kadar zamana ihtiyacım var?

Gayesiz yaşayanlar, nasipsiz kalırlar.

Mutluluk bir yolculuktur, istikamet değil.

Nihai hedefe kilitlenmeyin. Sadece bir sonraki adıma konsantre olun.

Umutla yolculuk etmek, gidilecek yere varmaktan çok daha güzeldir.

İnsan, elinin uzanabileceğinden daha ötesini amaçlamalı.