Dile karışmak, düşünceye karışmaktır.

Dil cesarettir: bir düşünceyi tasarlama, konuşma ve bunu doğru yapmak için.

Boş eller, işleyen kafaları yaratır.

Sözcükleri ne kadar çok yanlış kullanırsanız, o kadar çok yanlış düşünce doğmasına yol açarsınız.

Farklı dillerle aynı duygu ve düşüncelere sahip olunamaz, aynı şeyler sevilemez mi?

Dil, insanların düşüncelerini birbirlerinden saklayabilmeleri için icat edilmiştir.

Fikirler, aklın bir ağacındaki dilediğiniz zaman koparabileceğiniz olgun yemişler gibi sarkmaz.

Sözün dikildiği yer, gönüldür; ısmarlandığı yer düşüncedir, onu kuvvetlendiren akıldır, meydana çıkaran dildir; bedeni harflerdir, canıysa anlamı; süsü, düzenli söylenmesidir; düzgünlüğüyse doğru oluşu.

Dil akıl tarafından yaratılmıştır ve aklı yaratır.

Dil ve bilim, insanlığın en büyük ve en yaratıcı iki basitlemesidir.

Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Biz Türkçeyle felsefe yapıyoruz.

Mezara giden fikrin kimseye faydası yok!

Şeriât hükümleri (ve özellikle Kur'an ayetleri) arasındaki çelişkilerin yarattığı en sakıncalı sonuç, insan beyninin körlenmesi, düşünme gücünün yitirilmesi ve bu nedenle kişinin fikren gelişemez, akılcı yönde iş göremez durumlara sürüklenmesi şeklinde kendisini belli eder. Müslüman halkların 1400 yıllık bitmeyen gerilikleri, yaratıcı zekâ ve düşünme gücünden yoksunlukları, bunun en belirli kanıtıdır.

Dili şiddet olanlar

Gerçekten dilin, tatlı olmak şartıyla, açamayacağı kapı, çözemeyeceği düğüm yoktur.

Korku aklın katilidir.

Düşüncesini hiç değiştirmeyen biri, durgun bir suya benzer; aklın sürüngenlerini besler.

Sabit fikirli kişi durgun suya benzer ve aklın sürüngenlerini yaratır.

En büyük fikirler, en derin düşünceler ve en güzel şiirler sessizliğin rahminden doğar.