B. F. Skinner

Bir mektup, bir vaaz, bir rapor, bir nutuk, bir makale, ya da bir öyküdeki fikirler bir kazıda bulunan vazo parçaları gibidir. Eğer parçalar yerlerine konacak sırayı izleyerek ortaya çıksalardı olağanüstü bir kazı olurdu bu.

Ben hayatımı yönlendirmedim. Onu tasarlamadım. Asla kararlar vermedim.Her şey her zaman kendiliğinden geldi ve benim yerime yaptı. İşte hayat budur.

Toparladığınız fikirleri biraraya getirdiğiniz zaman, bunlar ayrı ayrı aklınıza geldiği vakit görememiş olacağınız bağlantıyı görmeye başlayacaksınız.

Cezalandırılan birey, istenilen şekilde davranmaya daha yatkın değildir. Sadece cezayı önlemenin yollarını öğrenmiştir.

Bir hata her zaman bir hata değildir, koşullar altında o belki de en iyisidir. Gerçek hata denemeyi bırakmaktır.

Yaşlılık bi raz da başka bir ülke gibidir. Eğer gitmeden önce kendinizi hazırlamışsanız, tadını çıkarabilirsiniz.

Fikirler, aklın bir ağacındaki dilediğiniz zaman koparabileceğiniz olgun yemişler gibi sarkmaz.

Gerçek problem makinaların ne düşündüğü değil insanların ne yaptığıdır.

Olumlu bir yardımı yapma şekli onun miktarından daha önemlidir.

Muhteşem kitapları öğretmek yerine okuma aşkını öğretmeliyiz.

Bana bir çocuk verin. Onu herhangi bir şeye dönüştüreceğim.

Eğer yaşlıysan kendini değiştirmeye çalışma, çevreni değiştir.

Bir davranışın sonucu onun tekrar olma olasılığını etkiler.

Eğitim, öğrenilen her şey unutulduktan sonra geriye kalandır.

Toplum erkenden saldırır, birey daha savunmasızken.