Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Deney, öğretmenlerin en iyisidir; yalnız okul masrafı ağırdır.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Söyleyin bakalım, şimdiye kadar neler özümsediniz?

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Tecrübe, yaptığımız hataların adıdır.

Yaşayarak öğrenmek, bedeli en yüksek öğrenme biçimidir.

Dünyanın kaşifleri olan duyular, bilgiye giden yolu açar.

Tüm gerçek bilgi, doğrudan deneyime dayanır.

Dünyadaki başka insanların bana dünya hakkında söyledikleri, benim dünya deneyimimin çok küçük ve önemsiz bir kısmıdır.

Okudum, unuttum, gördüm, hatırladım, yaptım, öğrendim.

Bütün sahip olduğumuz bilginin tecrübe ile başladığına şüphe yoktur.

Deneyim; kazanılan bilgiden çok, kaybedilen beklentilerden oluşur..

Hiç bir insanin bilgisi öğrenmiş ve görmüş geçirmiş olduğunun ötesine geçemez.

Yeni bir şey öğrenmek için, dün aldığınız yolu takip edin.

Bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisinin tatması daha iyidir. Dünya zevklerinin ve dünya malının insana hayır getirmeyeceğini daha çocukken öğrendim. Hanidir biliyordum bunu, ama ancak şimdi yaşadım. Ve şimdi biliyorum, belleğimle değil, gözlerimle, yüreğimle, midemle biliyorum böyle olduğunu. Ne mutlu bana ki, biliyorum artık!

Bildiğim her şeyi otuz yaşımdan sonra öğrendim.

Acı, bilgidir.

Bırakın her bir kişi kendi deneyimlediğinden çıkardığı gerçekliği açıklasın.