Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Yaşayarak öğrenmek, bedeli en yüksek öğrenme biçimidir.

Deneyim, yalnızca onu taşıyanı aydınlatan sönük bir lambadır.

Okudum, unuttum, gördüm, hatırladım, yaptım, öğrendim.

Yeni bir şey öğrenmek için, dün aldığınız yolu takip edin.

Bildiğim her şeyi otuz yaşımdan sonra öğrendim.

Acı, akıllı adamların hocasıdır.

Kötülük gizemin, acı ise bilginin kaynağıdır.

Tecrübe acımasız bir öğretmen olabilir. Ama öğrenirsin. Hem de öyle bir öğrenirsin ki!

Elbette acı çekerek insan çok şey öğrenir. Ne yazık ki, acı çekmek öğrendiklerimizden yararlanacak güç bırakmaz bizde. Bir şeyi sadece bilmek, hiçten de az bir şeydir.

Acının ödülü tecrübedir.

Hayat bilgisi kitaba sığmaz, başkalarına yedirin.

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

"Köylüye bir şey öğretebilmek için, ondan birçok şey öğrenmeli."

Bilgisizliğin yarattığı sonuçlar yüzünden acı çekiyoruz.

Hep böyledir. Yanlış insanlar öğretir, yalnız insan olmayı..

Ne öğrendimse secdede öğrendim.