Deneyim, yalnızca onu taşıyanı aydınlatan sönük bir lambadır.

Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Deney, öğretmenlerin en iyisidir; yalnız okul masrafı ağırdır.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Mutlak kesinlikteki bir bilgiye ulaşabilmemiz için tecrübelere değil de, düşünmeye dayanan sentetik yargılara inanmalıyız.

Söyleyin bakalım, şimdiye kadar neler özümsediniz?

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Tecrübe, yaptığımız hataların adıdır.

Yaşayarak öğrenmek, bedeli en yüksek öğrenme biçimidir.

Dünyanın kaşifleri olan duyular, bilgiye giden yolu açar.

Tüm gerçek bilgi, doğrudan deneyime dayanır.

Okudum, unuttum, gördüm, hatırladım, yaptım, öğrendim.

Bütün sahip olduğumuz bilginin tecrübe ile başladığına şüphe yoktur.

Deneyim; kazanılan bilgiden çok, kaybedilen beklentilerden oluşur..

Hiç bir insanin bilgisi öğrenmiş ve görmüş geçirmiş olduğunun ötesine geçemez.

Yeni bir şey öğrenmek için, dün aldığınız yolu takip edin.

Bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisinin tatması daha iyidir. Dünya zevklerinin ve dünya malının insana hayır getirmeyeceğini daha çocukken öğrendim. Hanidir biliyordum bunu, ama ancak şimdi yaşadım. Ve şimdi biliyorum, belleğimle değil, gözlerimle, yüreğimle, midemle biliyorum böyle olduğunu. Ne mutlu bana ki, biliyorum artık!

Bildiğim her şeyi otuz yaşımdan sonra öğrendim.

Acı, bilgidir.

Deneyim başka şeylere bakarken kazandığınız şeydir.