Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Söyleyin bakalım, şimdiye kadar neler özümsediniz?

Dünyanın kaşifleri olan duyular, bilgiye giden yolu açar.

Tüm gerçek bilgi, doğrudan deneyime dayanır.

Deneyim, yalnızca onu taşıyanı aydınlatan sönük bir lambadır.

Bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisinin tatması daha iyidir. Dünya zevklerinin ve dünya malının insana hayır getirmeyeceğini daha çocukken öğrendim. Hanidir biliyordum bunu, ama ancak şimdi yaşadım. Ve şimdi biliyorum, belleğimle değil, gözlerimle, yüreğimle, midemle biliyorum böyle olduğunu. Ne mutlu bana ki, biliyorum artık!

Hayal kırıklığına giden yol; deneyim kazanmayı reddetmekle başlar.

Bilgelik doğrudan iletilemez ve çağlar boyunca kolayca birikmez.

Kendi deneyimine dayalı olmayan her şeyi sadece bir varsayım olarak kabul et.

Bilmenin dört yolu vardır: Uzun yaşamak, çok yer gezmek, kitap okumak ( en kolayı da budur) ve bilge insanlarla sohbet etmek ( bu da en eğlencelisi).

Kendisinden bir şey öğrenilemeyecek tek insan yoktur.

Zor hapislik, güzel aşklar türünden, anatomi ve fizyoloji dersidir, insana kendi vücudunu öğretiyorlar.

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

"Köylüye bir şey öğretebilmek için, ondan birçok şey öğrenmeli."

Daha iyisini tanımayan ve kıyaslama yapamayan bir insanın kendi yaşama şekliyle yetinip memnun olması olağandır.

Ne öğrendimse secdede öğrendim.

Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Yanına kadar koştuktan sonra, bir adım daha atamayacaksan eğer; oraya kadar sakın koşma. Sana değil, bekleyene yazık olur.

Ben herşeyi bilmem ama; her gün yeni birşey öğrenirim .

İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.