Yüzünüzü hep güneşe dönük tutun ki gölge hep arkanıza düşsün.

Ben olumsuz şeylere hiç yokmuş gibi bakarım. Hep olumlu şeyler üzerinde yaşadığım için olumsuzluklar beni etkileyemez.

Güzel gören, güzel düşünür. Güzel düşünen, hayatından lezzet alır.

Bir kişinin olumlu bir bakış açısına sahip olması gerektiğine inanıyorum.

Kötü hava diye bir şey yoktur, sadece farklı güzel havalar vardır.

Çiçeğin dikeni var diye üzüleceğimize, dikenin çiçeği var diye sevinelim.

Hiçbir şey her açıdan güzel değildir.

Yüzünü güneşe çeviren insan, gölge görmez.

Herşeye rağmen hayat çok güzel, eğer içinde bol miktarda sevgi varsa.

İyimser, uçurtmasının ne kadar yükseğe uçacağını hoş bir şekilde düşünür; kötümser, uçurtmasının ne zaman düşeceğini üzülerek merak eder.

İyimser için tüm kapıların kolları ve menteşeleri vardır; karamsar için, tüm kapıların kilitleri ve mandalları vardır.

İyimser, sonsuz olasılıklar yarımadasında yaşar; kötümser, sürekli kararsızlık adasında mahsur kalır.

Gerçek iyimserlik olumsuzları görür ama olumluyu vurgular.

Kötümser, belayı ödünç alır; iyimserler cesaret veriyor.

İnsan normalde gökyüzüne uzun uzun bakmaz ama soğuk algınlığından yatarken kafasını kaldırır ve orada çok bambaşka bir şey görür. Sarsılır. Oysa biz bilmeyiz ama yukarısı hep öyledir; o bulutlar, o ışık ve gölge oyunları hep vardır.

Güzellik yalnızca seyredilecek bir şey değil; insanın yapabileceği bir şeydi.

Pozitif kişinin dünyasında, çırpılıp yağda pişirilmiş yumurtanın etkileyici yanı, ne tarafa çevrilirse çevrilsin sarı rengin baki kalmasıdır. Varoluşçunun dünyasında çırpılıp tavada pişirilmiş yumurtanın ümitsiz yanı, ne tarafa çevrilirse çevrilsin çırpılmış olmasıdır.

Arkamıza dönüp baktığımızda gördüğümüz tüm bu iyiye gidişe rağmen hangi mantıkla bundan sonraki gidişin kötüye olacağını öngörüyoruz?

Gözümüzdeki kıymık en iyi büyüteçtir.

Kötümserlere ve sürekli kaygılı olanlara ne kadar aptal olduklarını söylemek istiyorum.