Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Bize yazdığımızı değil, yüreğimizi okuyacak insanlar lazım.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Her zaman kalbimizden gelen ve doğru bulduğumuz sese uymalıyız, çünkü o ses hiçbir zaman yalan söylemez...

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

Başkasının ıstırabını anlamak konusunda engel kendimizdir, gövdesi, böylelikle de kendisi azalmış felçliler ıstıraptan ölür mesela.

Bizler bir kalbe sahibiz... Eğer sen de bir kalbe sahipsen birini sev ve eğer yeterince sevgin varsa herkesi sev.

Tüm sözcükler tükendiğinde, insan insanı anlamaya başlar.

Okumuş yazmış adam öğüt vermez, adamı anlar.

Kalbi etkileyen, aklın anlamadığı nedenler vardır.

Şizofreni çaresizlik anlaşılmadan anlaşılamaz.

Yapanı anlamamak, ne yapıldığına veya neden yapıldığına dair kesin bir bilgiye sahip olmamaktır.

Onu anlamak için o olmak gerekir.

İnsan bir başkasının sesini ne kadar duyabilir içinde?

Ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz.

Her zaman kalbimizden gelen ve doğru bulduğumuz sese uymalıyız, çünkü o ses hiçbir zaman yalan söylemez...

Kalp herkeste var; Yürek başka bir şey.

İnsan deli olmasa bile, biraz duyarlı bir kalbe sahip olabilir pekalâ.

Aklın sesi ancak yürekten geçebiliyorsa duyulabilir.