Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Bana kulak ver ki, sana ses verebileyim.

Dinlemesini Bilen, Anlamayı Da Bilmeli.

Bize yazdığımızı değil, yüreğimizi okuyacak insanlar lazım.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Konuşmadan önce dinle.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

İnsan bir başkasının sesini ne kadar duyabilir içinde?

Beni anlamak istiyorsan yüreğinin içine bak.

Başkalarına kendimizden söz etmek gayet doğaldır; başkalarının kendileri hakkında söylediği şeyleri, onların kast ettiği biçimde anlamaksa bir kültür meselesidir.

Bir insan bir başkasının sözünü her zaman anlayabilir.

Düşünmeyi başaramayan insanlar başkalarının konuşmasını dinlemezdi.

Anlaşılamamanın üzüntüsünü duyacağımız yerde, bütün zihnimizle başkalarını anlamaya çalışsak, hayat ne kadar güzel olurdu.

Dinlemeyi severim. İnsanları dikkatle dinleyerek çok şey öğrendim. Çoğu insan karşısındakini hiç dinlemez.

Senin sessizliğini anlamayan, muhtemelen senin sözlerini de anlamaz.

Başkalarına kendilerinden bahsetme fırsatı veriniz.

Akıllı insan, kendini dinleyen ve anlayan kişilerle konuşur.

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Karşımızdakilerin yayınlarını okumak utanç veriyor bize. Oysa bu duygunun tam tersini duymalıyız. Faşistler tarafından kandırılmış yoksul halkla karşı karşıya geldiğimizde sırf devrimci düşüncenin gerçekliğinden dem vuruyoruz ama onlara söylenen yalanlardan haberimiz yok.