Kızmışsa, vurup kırıyorsa zapt edilmek yoluyla kendine dokunulmasını arzu ediyor olabilir.

Senin dilinin deydiği masum sayısı kaçtır? Abesle iştigâlim pektir... Kötek sana haktır; köpeklerin bile vefâsı seninkisi yanında yeğdir... Muşamba dudaklarınızı yırtmak geliyor içimden ve aklım gidiyor başımdan... Bu sabırsızlığımı sabırla tanıştırmalıyım, hasretleri gönlüme alıştırmalıyım; ben daha ne kadar hendekli yollar aşmalıyım?

Gerçekten dilin, tatlı olmak şartıyla, açamayacağı kapı, çözemeyeceği düğüm yoktur.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

Arkadaşına öfkeni söyle, geçsin; düşmanına öfkeni söyle, artsın.

Öfkenizi insanlara değil sorunlara yöneltmek akıllıca olacaktır; enerjinizi cevaplara odaklamak için bahanelere değil.

Tanıdığın yanlış insanlara duyduğun öfkeyi, tanıdığın en doğru insana kusma.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

İncitilen iyi bir ruhun öfkesi daha ağırdır.

Tartışmalarda asla "öfkelenme", "karşındakini asla tehdit etme", "insanların mantığına hitap etmeye çalış" Bunun için de bütün hakaret ve tehditleri duymazlıktan gelmek gerekir.

Her aptallığa kızmaya insanın ömrü yetmez...

Öfke buz gibidir, havalar ısınır ısınmaz hemencecik erir gider!

Aptallığın başlıca görüntüleri şunlardır; sebepsiz darılmak, lüzumsuz konuşmak, tanımadan güvenmek.

Durup dururken darılmak, yersiz konuşmak, tanımadan güvenmek; doğru değildir.

Hayatımın her günü sinirliyim aslında, ancak bunu göstermemeyi öğrendim; ve hala sinirlenmemeyi umuyorum, sanırım bunu yapabilmek bir kırk yılımı daha alacak.

Çözebileceğin ipi kesme.

İnsanları ele veren konuşma biçimleridir, ne söyledikleri değil.

Sabırlı adamın öfkesinden sakının.

Türklerle Ermeniler arasında bir diyalog, bir normalleşme isteniyorsa bu ancak konuşmayla olur. Susarak olmaz, engellenerek olmaz.

İlim meclislerinde kızma, kendini bilgisizlerle ölçme.