Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Eğer isterse bir insan size sesiyle de sarılabilir...

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

Öfke kendine acır.

Arkadaşına öfkeni söyle, geçsin; düşmanına öfkeni söyle, artsın.

Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Anlamak istemeyene bir şey anlatamazsın oğlum, uğraşma!

Güzel de değiliz çirkin de. öfkeliyiz. Üzgün olmaktansa öfkeli olmayı tercih ederim.

İçim nefretle dolu, öcümü alacağım.

Kızmışsa, vurup kırıyorsa zapt edilmek yoluyla kendine dokunulmasını arzu ediyor olabilir.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Haset mi öfke mi dersen öfkeyi seçerim, öfke doymasa da geçer, haset doysa da devam eder.

Emosyon konusunda en yanıltıcı kişiler Hintlerdir. Sanki orada herkesin sadece kendine yönelik bir dili var.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

Ağrı eşiği düşük olanın öfkesi fazladır.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

Müfredatlara tiyatro dersi konulabilir, kültürel derslere ağırlık verilebilir. Aksi durumda toplum giderek duygusuz ve iletişimsiz bir hale geliyor. Duygudan uzaklaştık.

Nasıl öldüğümü sorduklarında, kızgın öldüğümü söyleyin.