Dinlemesini Bilen, Anlamayı Da Bilmeli.

Duymak istiyorsan, sessiz ol.

Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

Hakikat iki kişiye muhtaçtır. Biri onu dillendiren, diğeri onu anlayan.

İki adama ihtiyacı var gerçeğin: biri onu söylemek, diğeri anlamak için.

Bana kulak ver ki, sana ses verebileyim.

Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Dinlemeyi severim. İnsanları dikkatle dinleyerek çok şey öğrendim. Çoğu insan karşısındakini hiç dinlemez.

İki kulağımız ve bir ağzımız var, bu yüzden söylediklerimizden fazlasını dinlemeliyiz.

Çok dinlememiz ve az konuşmamız için iki kulağımız ve bir dilimiz vardır.

Düşüncelerinizi çok açık seçik dile getirmeyin. Çoğu insan anladığı şeyleri küçümser, anlamadıklarına saygı duyar.

Kulaklar öğrenmeye açılan kapılardır.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

Konuşmadan önce dinle.

Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Anlamak istemeyene bir şey anlatamazsın oğlum, uğraşma!

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.