Eğer bir dış etken sizi üzerse, duyduğunuz acı o şeyin kendisinden değil, sizin ona verdiğiniz değerden geliyordur, onu da her an ortadan kaldırma gücünüz vardır.

Ne olduğu değil, nasıl tepki gösterdiğimiz önemlidir.

Haksız eleştiri karşısında daha sert ya da daha iyi olabiliriz; üzgün veya anlayışlı; düşmanca veya alçakgönüllü; öfkeli veya affedici.

Değişim korkusunun ve fiziksel acının hissedildiği yer aynı. Sosyal ya da duygusal acı aynen fiziksel acı gibi gerçek ve yoğun hissediliyor.

Bazen, sırf ağlamaya yer kalmadığı için gülersiniz.

Gerçeklerin önemi yoktur. Önemli olan size nasıl hissettirdiğidir.

Duyguların seni aptalca davranmaya zorladığında kötü durumdasın.

Sevinç şeylerin içinde değildir; içimizdedir.

Hayatımızı hep her şeyin, insanların ve olayların istediğimiz gibi olmasını dileyerek geçiririz; böyle olmadığında da kavga eder, acı çekeriz.

Sevincin kapıları, acıların anahtarlarıyla açılır.

Kadın, gözyaşlarını saklamak için şişeler üretmiş tek canlıdır.

Yaşamın sırrı sana ne olduğu değil, sana olanla senin ne yaptığındır.

Hayatınızın kontrol merkezi tutumunuzdur.

Kurtuluşunuz başkalarının aksiyonlarına değil, kendi reaksiyonlarınıza bağlıdır.

Aşk ve acı kardeştirler, bırakın onu düşünmeyi...

Beğenmediğin bir şeyi değiştir. Eğer onu değiştiremiyorsan kendi tutumunu değiştir.

Her şeyin bir görüş olduğunu ve görüşünde sizin gücünüz dahilinde olduğunu düşünün. O halde istediğiniz bir zamanda görüşünüzü aradan çıkarın; tıpkı bir burnu az önce dönmüş denizci gibi sakin, dingin ve dalgasız bir körfeze ulaşırsınız.

Öfke ve üzüntü, bize, bizi öfkelendiren ya da üzen şeylerin kendilerinden çok daha fazla zarar verir.

En çok gülenler en çok acısı olanlardır.

İnsanlığın ortak değerleri zannedildiği gibi din, dil, ırk, bayrak gibi kavramlar değil, acı, keder, sevinç, aşk gibi kavramlardır.