Benim müziğim o kadar ağlıyor ki, sözlerimde gülemiyorum.

Biri, saksımızı çiğneyip gitti. Biri, duvarları yıktı, Camları kırdı. Fırtına gelip aramıza serildi. Biri, milyon kere çoğaltıp hüzünleri Her şeyi kötüledi, Bizi yaraladı... Biri şarabımızı döktü, Soğanımızı çaldı. Biri, hiç yoktan vurdu, Kafeste garip kuşumuzu! Ciğerim yanıyor, Yüreğim kanıyor... Solmasaydı gülümüz böyle!

Sessizce bir türkü söylüyoruz içimizde bir yaraya bakarak.

Zahmum gibi acır yüreğim şol zaîfe kim
Yahyâ gibi öle gide bir acır olmaya

Çıraydım, tutuşturdun beni, ağulu bir solukta üfleyip söndürdün şimdi de; kara kara tütüyorum.

İnsan zekasının diğer canlılardan daha üstün oluşu, insanın çektiği ve çekebileceği acıların da diğer canlılardan daha fazla olması ile sonuçlanmıştır.

İçimde muhakkak bir yer paramparça olmuştu ki, ağlayamıyordum.

Kötü insanları tanıma senesi... Can çekişmekte adımın 5 hânesi, yaşamdan soğumamın çoktur bahanesi. Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi. Korkutur cesaretimi iradesizlik sillesi.

Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte. Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte. Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur; şeytan güvendiklerimi gömdü, lan ne iştir?

Dünyada bana hiçbir şey, tabiattan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.

Dünyada herkes en büyük acıyı kendilerinin çekmiş olduklarını sanırlar, oysa bilmezler ki hayatta en büyük acıyı ben çekmişimdir.

Topluma birkaç günlüğüne teslim olan onurlu bir insanın hissedeceği duygu acı ve hüzündür. Bunun sağlayacağı tek fayda, kendi köşesine çekilip yalnız kalmayı sevdirmesi olacaktır.

Nihayet hanımefendinin bir nedimesi değil miydi? Ve bu nedimeliğin icaplarına riayet etmekte o garip bir lezzet, acı ve hüzünlü bir lezzet duyar, hem de bu riayet edişler kinlerini alevleyen yeni bir kırbaç olurdu.

En tatlı şarkılar en acı duyguları dile getirenlerdir.

İçimde bir şeyler kırılıyordu sanki.

Birçok hayvan, esaret altında tutulduklarında veya aç bırakılmadıklarında, sosyal izolasyon, fiziksel kısıtlama veya kaçamadıkları acı verici durumlara maruz kaldıklarında fiziksel, psikolojik olarak acı, endişe ve ıstırap yaşarlar. Aynı türden bireyler de dahil olmak üzere, aynı türden üyeler de dahil olmak üzere, insanın veya hatta başka hayvanların maruz kaldığı acı, endişe veya ıstırap deneyimi olmasa bile.

Acılarımın saltanatını sürdürüyorum.

İnsanın söktürdüğü dişinin yeri de bazen ağrır ve ağrı hiç de diş ağrısı değildir.

Ayrılmak biraz ölmektir çok doğru

Zeki insanlardaki mutluluk, bildiğim en nadir şey.