Felsefe

Aklın fonksiyonları, onları gerekli kılan çevre olmadığında yük olmaya başlar.

Mantık için düşünce neyse hayal gücü için de alışkanlıklar aynı şeydir.

Zeka olmadan sezgi, bir içgüdüden ibaret kalırdı.

Zekâmız da iş kalıplarına göre yoğrulmuştur.

Meydana çıkar ve düşer maske, gerçek kalır.

Sezgi, zekanın yalnız üstün bir çeşididir.

Gerçek inkar edilemeyecek kadar ortada olduğunda ise "tesadüf" olağan cevaptır.

Ağaç meyvelerinden, sistem sonuçlarından belli olur.

Gerçeklerden daha yüksek bir din yoktur.

Kendini unutmak bir mutluluktur.

Güvende olmak, aslında batıl bir inançtır. Doğaya aykırıdır. Tabiatta hiçbir canlı güvende olmadığı gibi insan da güvende değildir.

Bir kötümser başına kötü olaylar geldiğinde sevinendir çünkü ancak böylece kendini haklı hisseder.

Yaşamaya hiç kimse zorlanamazdı, sevdaya da; saçmaydı bu. İnsanlar üzerinde gücü olan tek şey ölümdü.

Vicdan denen şey bir kural değildir.

Felsefede önemli olan hedefe ulaşmak değil, bu arada ulaşılan şeylerdir.

Düşleri, sürdükleri sürece gerçektir. Daha fazla hayat diyebilir miyiz?

İnsan hayal gücüyle yaşar.

Özgürlük ruhu ağırlıklarından ve kirlerinden arındırmakla mümkün. Yoksa, bedenin dilediğini yapabilme saçmalığı değildir.

Aslolan insanın kendini bilmesi. Kendini bildikten sonra da kendini var edeni bilmesi esastır. Ben hep kendimi bilmek ve tanımak derdinde oldum. Halen de öyle devam ediyor. Evren nedir? Yeryüzü nedir? İnsanoğlunun serüveni nedir? Bu serüven içinde benim hikayem nedir? sorularına cevap aradım. İnsan soru soran bir varlıktır. Soruların cevaplarını ya hazır bulursunuz ya da bulamazsanız. Ancak soru, soru olmaktan çıkmaz. Oturur, o cevapların peşine düşersiniz. Ben galiba biraz onu yapmaya çalıştım.

Ölüm, biz insanların hep ötelediği, halı altına attığı bir şey. Ancak doktora gittiğinizde tasdikli kâğıdı size gösterdiğinde şap gibi kalıyorsunuz.

Ölüm, biz insanların hep ötelediği, halı altına attığı bir şey.

Kuşkusuz sözcüklerin gücü vardır. Ancak bu güç doğru olmak zorundadır. En azından adil olmak zorundadır. Sözcükler kendi başlarına var olamazlar.

Ben yalnızca bir makineyim. Becerikli, sabırlı, hissiz bir makine. Bir taraftan gelecek zamanı emer, diğer taraftan geçmiş zamanı dışarı salarım.

Bizler...kusurlu bir dünyada yaşayan kusurlu kişileriz. Somut biçimde değerlendirilebilecek ya da ölçülebilecek nesneler gibi yaşamıyoruz ki.