Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.

İnsanlar Müslümanlıktan önce somut bir puta taparlardı, çağımızda ise hayali bir puta tapıyorlar. Belki bir gün Hak kendisini gösterirde Hak olarak ona taparlar.

Bilim, gerçeğe olan bağlılığını değiştirmeyecek. Sadece dinin saçmalığa olan bağlılığını değiştirmesini umabiliriz.

Bilgi hazinelerine ulaşabilen insanların sayısı ne kadar artarsa, dini inançlardan kopuş da o kadar yaygınlaşır.

Birçok din, kadim cehaletin ve düzensizliğin sayıca az birkaç mefhumunu şöyle bir tasdik edip bize bunları sanki en başından beri var olan hakikatlermiş gibi gösterdi. Sonuç olarak milyarlarca insanın, akıllı tek bir kişinin bile kendi başına inanmayacağı şeylere inanmasına neden oldu.

Hiçbir dinin gerçeklere dayanmadığını ve doğru olamayacağını anladığımdan, hataya inanmak için bebeklikten eğitilmiş insanlığın koşulunun ne olması gerektiğini düşünmeye başladım.

Din, denenmemiş inancı, kurumların gücü ve zamanın geçişi aracılığıyla sarsılmaz gerçeğe dönüştürmekle ilgilidir.

Persler, Asurlar, İbraniler “bilgi peşinde” koşmamışlardır, çünkü gerçeğin Tanrı olduğuna inanmışlardır.

Barika-i hakikat, müsademe-i efkârdan çıkar.

Gerçek, kendisine sahip olduğunu iddia edenlere değil, onu arayanlara aittir.

Bilmiyorum dinle ilgili hiçbir şey; en azından iyi anlamda.

İnancın bilgiye, bilime ve kesinliğe gereksinimi yoktur.

Persler, Asurlar, İbraniler “bilgi peşinde” koşmamışlardır, çünkü gerçeğin Tanrı olduğuna inanmışlardır.

Yalnızca gerçeğin bilinmesi insanları özgür kılabilir.

Gerçeği gerçek olduğu için sevmek gerekir.

Gerçeğin gücü ile yaşadığım sürece kainatı bile fethedebilirim.

Benim işim gerçeği söylemektir. İnsanları ona inandırmaya ihtiyaç duymam.

Gerçeğin gücü ile yaşadığım sürece kainatı bile fethedebilirim.

Bilimin yapacak daha iyi şeyleri vardır: Ona sadece gerçeği soralım.

Hakikat uçurumun dibindedir.