Ahlak

İnsanın hakiki asaleti faziletten gelir, doğuştan değil.

Edepten mahrum bırakılan kimse, bütün hayırlardan mahrum bırakılmış olur.

Cömertlik, varken vermek değildir, yokken vermektir.

Hayırda israf yoktur. İsrafda hayır yoktur.

Şöhret ahlaki açıdan tarafsızdır.

Temelinde iyi bir tabiat olmayan hiçbir şey iyi yetiştirilemez.

İyi bir yürek dünyadaki bütün kafalardan daha iyidir.

Dürüst İnsanlar doğanın beyefendileridir.

Vicdan azabı kayıp haysiyetin yankısıdır.

Kötülerin başarılı olması için gerekli olan tek şey, iyi insanların hiçbir şey yapmamasıdır.

Cehennemdeki en sıcak yangınlar, ahlaki kriz zamanlarında tarafsız kalanlara aittir.

Kötülerin kazanması için iyilerin seyirci kalması yeterlidir.

Sabrın erdem olmaktan çıkmasının ötesinde bir sınır var.

Temeli yalanla inşa edilenin, zamanı gelince, illa ifşa olur.

Bir başkasının kuyusunu kazmak yerine kendin için sağlam bir temel atıver...

Büyük bir günde beklemeye tahammül için, ya hayır söyleyiniz veya kötü söylemeyip susunuz.

Abdal'ın biz'i yoktur, aptal'ın ben'i. Hal böyleyken ilki "ben" demekten utanır, ikincisi "ben ben" diye paralanır.

Yalnız iyilik yapmak yetmez, iyiliği incelikle de yapmak gerekir...

Ahlaksızlık ile dinsizliği birbirine karıştırmamak gerekir. Din olmadan ahlaklılık olabilir ve din ahlaksızlıkla bir arada bulunabilir ve çoğunlukla da böyledir.

Yalanın faydası bir defa içindir, gerçeğin faydası ise sonsuz ve ölümsüz.

Açıkça nefret etmek, gerçek düşüncenin gizlenmesinden daha soylu bir davranıştır.

Adaletsizlik, yalan tanıklık ve ihanette kalıcı bir güç bulunması olası değildir.

Evrensel ahlaki dürtü yoktur” ve tüm etik sistemler aynı fikirde değildir. Çok eşlilik, insan kurbanı, intihar, yamyamlık (Eucharist), karısı döverek, kendini yaralama, ayak bağlama, önleyici savaş, mahkumların işkence, sünnet, kadın cinsel organı yok etme, ırkçılık, cinsiyetçilik, cezalandırıcı amputasyon, hadım etme ve ensest mükemmel “ahlaki” belirli kültürlerde. Tanrı kafam karıştı mı?

Ahlak ahlakı şöyle özetlenebilir: içgüdüyü, kanunu ve sebebi rehber olarak kullanmak, zararı en aza indirgeme niyetiyle hareket etmeye çalışmak.