Ahlak

Doğruluk her türlü şart altında meyve verir.

Suçlar arttıkça utanma duygusu azalır.

İyi insan olmak için kimseye fenalık etmemek yetmez, iyilik etmesinide bilmelidir.

İnsanların en mutsuzu, öteki insanları sefil ederek mutlu olduğunu sanandır.

Anneme küfreden yumruğu da beklemeli.

Yalnız kendisini düşünen insan, yumurtasını pişirmek için komşusunun evini yakar.

Barışın beş düşmanı içimizdedir, — açgözlülük, hırs, haset, öfke ve kibir. Bunlar ortadan kaldırılsaydı sarsılmaz bir sürekli barış içinde mutlu olurduk.

Sen de dürüst bir hayat sürebilirsin, yeter ki bunu gerçekten iste.

Para bütün kötülüklerin anasıdır.

Eğer kalbin yanlış yollara sapıyorsa bil ki, yeryüzünde sana kalbinden başkası düşman değildir.

Tembellik bir insanı esir eder.

Zayıfı ezen, galip de olsa mağlup; haklı, mağlup da olsa galiptir.

Peygamber Efendimiz’in (aleyhissalâtü vesselâm) hiçbir beyanında en büyük hasımları olan Ebû Cehil’den, Utbe’den vs. şikayet ettiğini göremezsiniz. Biz de Efendimiz’in ahlâkıyla ahlaklanmalı; bize saldıranlarla uğraşma yerine yapmamız gerekli olan işlerle meşgul olmalıyız. Zaten Kur’an da, ‘Aleyküm enfüseküm-Siz kendinize bakın’ demiyor mu!?

“Ne günahım(ız) var ki” diyen kimselere bu düşünceleri günah olarak yeter.

Kendisini olmazsa olmaz görenler hasta tiplerdir. Ölçü şudur: “Olsam da olur, olmasam da olur; olmasam herhalde daha iyi olur.”

Kimde olursa olsun, azıcık samimiyet bir başarı vesilesi olabilir.

“İğneyle bir dağı yerinden sökmek, bir kalbden kibri çıkarmaktan daha kolaydır” sözü hakikatin tam ortasından altın gibi bir sözdür.

Gıybet ve dedi-kodu kadar bir toplumu fesada sürükleyen ikinci bir virüs gösterilemez.

Doğrular yalanlarla temsil edilemez. Onun için ne kadar yüce hakikatleri temsil ettiğimizin ve davranışlarımızın da ne ölçüde müstakim olduğunun farkında olmalıyız.

Bilgi bazen saygıyı götürüyor. Halbuki bilmeye gerçek kıymetini kazandıran insanın içindeki saygı hislerini artırıyor olmasıdır.

Büyük ya da küçük kendini bir şey zannedenler kaybetmeye namzettirler.

Allah, sabrı, ilahi mükâfata erişme vesilesi kılmıştır.

Yalancı bilge, kalp akçe gibidir.

Öfkelenmek ve sızlanmak ahlaka aykırıdır.