#zaman

Günler birbirine karışıyor. Bir gün uyandığımda yılların geçmiş olmasından korkuyorum.

Çünkü ne kadar istersem isteyeyim yaşananları geri alamazdım.

Zamanı durdurup sonsuza kadar bu anda kalmak istiyordum.

Unutacak kadar eskide ve galibada kaldı hepsi.

Yaşamak için zaman var ve ölmek için de ama şu anı reddetmek için asla yok.

Ölmek için yaşamak gerekir, unutma. Anı yaşa, yarını da unutma.

Zamana ayak uydurmayı da meydan okumayı da seviyorum.

Bir zamanlar deliler gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

Merhaba bebeler. Dünya'ya hoş geldiniz. Buranın yazları sıcak, kışları soğuk geçer. Burası hem yuvarlak, hem ıslak, hem de kalabalıktır. Taş çatlasa bebeler, yaşayacak en fazla yüz yılınız var.

Tarihin dönüşümleri için sorumlu aranmaz elbette, kendi kendinin sorumlusudur o, kendi mantığını yine her çağda kendisi çizerek her türlü dış etkinin ötesinde akar gider.

Dil hariç, insan vücudunun her yeri zamanla yorulur.

Yeniden genç olmayı istemiyorum, tek istediğim yaşlanmaya devam edebilmek.

Mutlu olmak için içinde bulunduğunuz andan daha iyi bir zaman olduğuna karar vermek için beklemekten vazgeçin.

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

Geçmişe bakarken her şeye rağmen, içimde derin bir hüzün duymaktayım. Değişen dünya ile beraber kaybolan yıllarda yalnız gençliğimiz değil, sevdiğimiz hemen her şey yok olup gitti. Bu dünya bizim dünyamız bile değil artık.

"Unutma!" dediğimiz olay öyle bir değirmen taşı ki, zaman geçtikçe, değirmen taşları arasında kalan buğday tanelerinin evvela bulgur, biraz sonra un haline gelmesi gibi, olaylar beyinlerde yavaş yavaş un haline geliyor ve zaman ilerledikçe, o un zerrecikleri de zaman rüzgârı önünde savrulup gidiyor.

Yaşam kapımızın eşiğinde oturmuş, ölüm arkada nöbet tutarken, bizler evin içinde nasıl da oynuyoruz.

İnsan gelişmesinin alanı zamandır.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Zaman süzer anıları. Aklında kalan; aslında yaşadığındır.

Bana en uzun gece yok. Yaşanmamış gecelerdir asıl uzun olan.

Zaman fena bir intikamcı. Peşinden ayrılmıyor ve hiç vazgeçmiyor.

Gökyüzü ve yeryüzü aynı renk olduğunda kaybedeceğiniz ilk şey uzamdır. Uzamı yitirdiğinizde zamanı yitirmemek için çok zamanınız kalmamış olabilir ve genellikle öyle olur.

Bazen tek bir gecenin içinde o kadar yükselir ki zaman, biter.