#yaşam

Gövdelerimizin yavaş yavaş ama kaçınılmaz biçimde çürüyüşlerini izlerken, yok olma dehşetinden ve yitmekten korkarız sürekli.

Yaşam bütünüyle çarpıktı. Şeyler anlamsız bir akış içinde gidip gelmekteydiler. Hiçbir şeyin sürekli bir önemi yoktu.

Yaşayanlar hakkında bilgi sahibi olmadan ölüler hakkında bilgi sahibi olabilir misin?

Ölümden sonraki yaşamla ilgilenmiyorum.

Aslında öldüğünü anlamayanlardır dünyada kalanlar.

Dedim ya, bu kadarı yeter yaşamışlığıma dair. Gerisi fasa fiso. Bırak nereye çekerlerse çeksinler.

Aslında mutsuzluğun değerini bilmelisiniz.

Tek bir yaşam kuralından özgür değildirler; başkalarının tahammül etmesi gereken şey, aynı şekilde deneyimlemelidir.

Ölüm yaşayanlar için bir ders yapılmadığı sürece, yaşayan hayat boşa gider.

İkinci bir yaşam beklentisi içinde değilim; zaten ben bu dünyada ölüler arasından dirildim.

Uğruna ölmeye değer her şey, kesinlikle yaşamaya değer.

Hayatta olduğun için bile mutlu ol. Öfkeli ol, öleceksin.

Hayat yaşamaya değer.

İnsan yaşamının en büyük tatlandırıcısı dostluktur.

Sağlık ve neşe doğal olarak birbirini doğurur.

Masum eğlenceyi teşvik edin.

Yaşam” demek “burada ve şimdi” demektir; çünkü yaşam burada ve şimdi yapmamız gerekenlerdir.

Düşünmek için yaşamayız, tersine: hayatta kalabilmek için düşünürüz.

Yaşamak, bir ortamın çaresiz tutsağı olmaktır.

Hayat, kelimenin kesin anlamıyla bir dramdır.

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, İkincisinde, daha çok hata yapardım. Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, Çok az şeyi Ciddiyetle yapardım. Temizlik sorun bile olmazdı asla. Daha çok riske girerdim. Seyahat ederdim daha fazla. Daha çok güneş doğuşu izler, Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. Görmediğim bir çok yere giderdim. Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye. Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben. Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten. Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın. Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan, Gitmeyen insanlardandım ben. Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım. Eğer yeniden başlayabilseydim, İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım. Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer. Ama işte 85'indeyim ve biliyorum… ÖLÜYORUM…

Sil baştan yaşama şansım olsaydı eğer, oturup saymazdım eski yanlışlarımı. Kusursuz olmaya çalışmaz, rahat bırakırdım yüreğimi.

Bir din için ölmek, onun için yaşamaktan kesinlikle daha kolaydır.

Yaşam öylesine zavallı ki ölümsüz olmaya değmez.