#yaşam

Ben yaşamın karşısında ölü olmaktansa, ölümün karşısında yaşamayı tercih ederim.

Sadelik gerçekliğin bir özelliğidir.

Herkes uzun yaşamak ister, ama hiç kimse yaşlanmak istemez.

Hiçbir şey tutku kadar önemli değildir. Yaşamda neye ulaşmak isterseniz isteyin, tutkulu olun.

Moderniteyle birlikte, yaşanmış zaman gözden kaybolur; zaman bir kaynağa dönüşür.

Mutluluğumu, isteklerimi gidermekte değil; onları kısıtlamakta buldum.

Bu dünyada emin olduğum bir şey varsa, o da kimsenin başkasının yaşamına karışmaya hakkı olmadığıdır.

İnsan olmak kolay değildir, hele ki ‘insanca’ yaşanabilecek bir toplum düzeni yoksa..!

Bir insanı öldüren, tanrının sevgili kullarından birini öldürmüş demektir, fakat bir kitabı yok eden, mantığın ta kendisini yok eder.

Ölüm daha mutlak göründükçe yaşam daha otantik olur.

Ölüler hayata döner mi? Kitaplar hayır diyor, gece evet diye haykırıyor!

Yaşamak yeterince zor, ölmekse büyük işti.

Yaşamak onu uygulamaktır, bunun tersi suya girmeden yüzme öğrenme olur.

Eğitim hayata hazırlık değildir. Eğitim hayatın ta kendisidir.

Düşünmek istediğim tüm düşünceler, almak istediğim tüm yürüyüşler, okumak istediğim tüm kitaplar ve görmek istediğim tüm arkadaşlar için hala her günü çok kısa buluyorum.

Ölürken yanınızda götüreceğiniz tek şey, ardınızda bıraktıklarınızdır.

Yaşamın her adımı daha fazla dikkat gerektirdiğini gösterir.

Yaşamımda, fethettim evreni, doğruluğun kudretiyle.

Yaşamda önemli olan şey yaşamın kendisidir; sonuçları değil.

Yaşam, ölümsüzlüğün çocukluk dönemidir.

Mezardakilerin pişman olduklari şeyler için, dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!

İnanç yaşamın gücüdür.

Faydasız bir hayat erken bir ölümdür.

Doğada hiçbir şey hareketsiz durmaz; her şey çabalar ve ilerler.