#uyum

Kendinden ödün vermeden, iğrenç ikiyüzlülüğe fazla bulaşmadan ve bu çürümüşlüğe kendini fazla kaptırmadan bir topluluğu tatmin etmenin en iyi yolu klişelere sadık kalmaktır.

Yeryüzündeki en iyi şey Sağlam ve huzurlu bir evi olmaktır Erkeğin ve kadının uyum içinde olduğu.

En güçlüler hayatta kalmaz. En iyi uyum sağlayanlar hayatta kalır.

Düzen, orantı, uyum... baskı güçlerinden arındırılmış, kurtarılmış, özgürleştirilmiş bir dünyanın düşüncesi, düşünceleştirilmesi... Bu doyumun, rahatın dinginliğidir: şiddetin sonudur; sürekli yenilenen umut, dünyanın şimdi farklı olabileceğinin umududur.

Görülmeyen uyum, görünenden daha iyidir.

Çılgın bir dünyaya adapte olmanın hiçbir kurtuluşu yoktur.

Doğaya her karşı çıkış cezasını bulur.

Aklın fonksiyonları, onları gerekli kılan çevre olmadığında yük olmaya başlar.

Harekete geçme zamanı geldiğinde akıllıca davranmak, durma zamanı geldiğinde sabırla beklemek, adamı gelgitler ile uyumlu hale getirmek.

Tiyatro, inancımızla bir çatışmaya girmemelidir.

Nerede ve ne şartlarda olursa olsun, yaşadığım yeri güzelleştirmeyi öğrendim.

Ben hep karanlıkta kalan adamım, gün ışığına alışkın değilim.

Uyum sağla ya da ortadan kaybol, şimdi ve daima olduğu gibi, bu Doğa’nın yalvarışa aldırmaz buyruğudur.

Zihinsel çok yönlülüğün değişim, tehlike ve belanın telafisi oluşu, gözden kaçırdığımız bir doğa yasasıdır. Çevresiyle kusursuz bir âhenk içinde yaşayan bir hayvan, mükemmel bir mekanizmadır. Alışkanlık ve içgüdü çaresiz kalmadıkça doğa zekâya asla başvurmaz. Değişimin ve değişime gereksinimin olmadığı yerde akıl da yoktur. Yalnızca çok çeşitli ihtiyaçları ve tehlikeleri karşılamak zorunda olan hayvanlar zekâdan paylarını alırlar.

Ayaklanma ya da uyarlama, hayatta başka seçenek yoktur.

Aile, zihinlerin bir araya geldiği bir yerdir. Eğer zihinler birbirlerini severlerse ev bir çiçek bahçesi kadar güzel olur. Ama zihinler birbirleriyle uyum içinde olmazlarsa, bahçeyi darmadağın edecek bir fırtına oluşur.

Hastalıklı bir topluma uyum sağlamak demek, sağlıklı olmak demek değildir.

Bilgeliğin ilk adımı her şeyden şikayet etmek, son adımı ise her şeyle uyuşmaktır.

Yirmi birinci asrın ilim ve irfanına uyum sağlayıp sağlayamadığını, gene yaşadığın asrı mihenk kabul ederek bu pencereden öz yaşantına baktığında, bu gerçeğe uyum sağladığını veya sağlayamadığını görebiliyor musun? Veya yaşadığın zamanın garibi olduğunu görebiliyor musun?

Tehlike ile tedbir ahenktar yürümelidir.

İnsan uygar ya da vahşi olsun, doğanın çocuğudur; doğanın efendisi değil.

İnsanlığın uyumu en uyumsuz notaların özgürce yayılımından doğmuştur.

Yaşamın amacı doğa ile uzlaşı içinde yaşamaktır.

Hayat bir ritimdir. Güneşin doğuşu, yeniden doğuşu, nabzın atışı, kalbin kan pompalaması hepsi birer ritimdir. Ritim ahenktir, uyumdur. Ritim olmazsa hareket olmaz, hareket olmazsa zaman olmaz. Zamanın durduğu yerdeyse hayat durur sonsuzluk başlar. Zaman zihindedir; bilinçse sonsuzluktur.