İster kral, ister köylü olsun, dünyada en mutlu insan evinde huzur olandır.

İster kral, ister köylü olsun, dünyada en mutlu insan evinde huzur olandır.

Huzur olan evde mutluluk da olur.

Mutlu bir yaşam, kendi doğasıyla uyum içinde olan bir yaşamdır…

Eğer herşeye rağmen ailede huzur sağlanamıyor ise, huzursuzluk kaynağı evlilikleri zorla sürdürmeyin. Hem taraflar hem çocuklar icin en hayırlısı, devamlı “dırdırla“ geçen günleri zamanında noktalamayı bilmektir.

Yaptığınız her işin hesabını tuttuğunuzda mutlu bir insan olabilmeniz gerçekten zorlaşır. Çetele tutmanın tek yaptığı , beyninizi , kim ne yapıyor, kimin daha fazla sorumluluğu bar gibi şeylerle doldurarak moralinizi bozmaktır.

Her kim olursanız olun,ne iş yaparsanız yapın,şunu unutmayın ki, dünyada hiçbir şey sizin ve sevdiklerinizin mutluluğuyla iç huzurundan daha önemli olamaz.

Ben mutlu evliyim.

Aile, zihinlerin bir araya geldiği bir yerdir. Eğer zihinler birbirlerini severlerse ev bir çiçek bahçesi kadar güzel olur. Ama zihinler birbirleriyle uyum içinde olmazlarsa, bahçeyi darmadağın edecek bir fırtına oluşur.

Aile, zihinlerin bir araya geldiği bir yerdir. Eğer zihinler birbirlerini severlerse ev bir çiçek bahçesi kadar güzel olur. Ama zihinler birbirleriyle uyum içinde olmazlarsa, bahçeyi darmadağın edecek bir fırtına oluşur.

Bu ümmeti kurtarmak istiyorsak önce evimizi kurtaracağız. Göreceksiniz Allah (c.c) bütün manileri kaldıracak.

Mükemmel mutluluk, mutluluk için çabalamanın yokluğudur.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

Bir ailenin tüm üyelerinin aynı düşüncede olması kötüdür; asla bir yere varamazlar.

Hayattaki en büyük başarı, değer verdiğiniz insanların mutlu olması ve sizi sevmesidir.

Bir erkek yalnızca bir erkektir. Ama bir oğul? Bak, işte o apayrı bir konu.

Anlamayanlar için dilimi, Değersizler için kendimi yormadığım günden beri mutluyum.

Sahip olduğum şeylere sevinerek, sahip olamadıklarıma ise hiç üzülmeyerek. Mutluluğu başka yerde değil, kendi yüreğinizde arayın. Huzurun kaynağı dışımızda değil içimizdedir.

Hiçbir şey ailemin önüne geçemez, dolayısıyla illa tiyatroculuk yapmak zorunda değilim. Çok sıkışırsam başka bir iş de yaparım. “Tiyatrodan asla vazgeçmem” değil, “Ailemden asla vazgeçmem” derim hep. Evinde huzurunuz yerindeyse zaten işinizi yapabiliyorsunuz.

Dünyada kaygısız, huzurla, sevinçle yaşamaktan daha büyük zenginlik olabilir mi?