#pişmanlık

Sanırım hiç gerçekleşmemiş olması gerekiyordu, ama bu kontrol edebileceğimiz bir şey değil ve kader denilen şey işte bu.

Güzel çiçekler beni utandırıyor. Arı olmadığıma pişman oluyorlar.

Ben kimseye ne haksızlık ettim ne de bundan pişmanlık duyuyorum. Mutluyum da.

Kendimizi öldürmeye değmez, zira bunu yapmak için her zaman artık çok geçtir.

Kendini öldürmenin zahmetine değmez, çünkü daima kendini çok geç öldürürsün.

Yaptıklarından değil, yapamadıklarından pişmanlık duymalı insan.

Keşke dememek için çok gayret ediyorum. Ama bu mümkün değil. Ancak, insan gençlikte yaptığı hatalarla büyüyecek, deneyimler kazanacak ve böylece olgunlaşacak. Şu andaki halimi çok seviyorum. Deneyimlerimle geldiğim bu noktayı, düşüncelerimi, görüşlerimi hoşgörülü olabilmemi… Bütün bunlar bana yılların getirdiği artılar.

Neden baktın neyi geride bıraktığına ? Söylesene, insan terk ettiği şeye neden dönüp bakar son defa.

Düşünmeden konuşmanın cezası sonradan düşünmeye mahkum olmaktır.

Vicdan azabı kayıp haysiyetin yankısıdır.

Adaletsizce suyunun bıraktığı balıkları yemeyin, Ve katledilen hayvanların etini yiyecek olarak arzulamayın, Veya saf taslağını amaçlayan annelerin beyaz sütü gençleri için asil bayanlar değil. Ve hiç şüphesiz kuşları yumurta alarak kederler; Çünkü adaletsizlik suçların en kötüsüdür. Arıların titizlikle aldığı balı koru kokulu bitkilerin çiçeklerinden; Çünkü başkalarına ait olabileceğini saklamadılar. Onlar da lütuf ve hediyeler için toplayamadılar. Bunların hepsini ellerimi yıkadım; ve keşke Saçlarım grileşmeden yolumu algıladım!

Tevbe etmek demek ayağa kalkmak demek; her düşüşünde yeniden ayağa kalkmak…

Hayatta en pişman olduğum şeyler, pişman olacağım diye yapmadıklarım ve dokunmadıklarımdır.

Eski sevgiliye geri dönmek, sonunu bildiğin bir kitabı yeniden okumak gibidir.

Vicdanım öyle ağır çekiyor ki bedenimi taşımakta zorlanıyorum.

Hiçbir zaman çıktığın kapıyı hızla çarpma, geri dönmek isteyebilirsin.

Kimse birbirini böyle sevmemeli, erkenden. Ve pas tutar sonradan kalbinin geç kalışları. Severken.

Tanrım bazen beni affet!

Kalbim neden ben? Sırf sevinesin diye seni bir kere bile Elinden tutup parka götürmedim.

İşler olup bittikten sonra budalanın da aklı başına gelir.

Bugüne kadar yaşadığım hiçbir şeyden hiçbir zaman pişman olmadım.

İnsanlar kılı kırk yarmalarla, inatlarla, ertelemelerle neleri yitirdiklerinin bir farkında olsalar, olabilseler.

Gün geliyor, insan taşıdığı önyargılardan pişmanlık duyuyor, utanıyor.

Çoğu insanın hayatlarını geçmişten pişmanlık ve gelecekten korkarak geçirdiği söylenir; bu nedenle, şimdiki zamanda neşe duyamazlar.