#pişmanlık

1969 yılında içkiyi ve kadınları bırakmaya karar verdim. Bu hayatımın en kötü 20 dakikasıydı.

Yapabileceğiniz en berbat şey, kara kara düşünüp 'keşke şunu yapsaydım' demektir.

Aslında tek bir pişmanlığım var, daha önce de söylemiştim, bu Tanrı vergisi yeteneği geliştirmek için müzik eğitimi almalıydım. Hâlbuki ben her şeyi kendi kendime öğrendim ve çaldım. Tıpkı piyanoyu ilk yapan insan gibi oldum. Onun da hocası falan olmadı, yaptığı şeyi çalmayı ona öğretebilecek kimse yoktu. Çalmayı da kendi kendine öğrenmek zorunda kaldı.

Ey nefsim, sonra tevbe ederim ve iyi şeyler yaparım, diyorsan ölüm daha önce gelebilir, pişman olup kalırsın. Yarın tevbe etmeyi bugün tevbe etmekten kolay sanıyorsan aldanıyorsun.

Bilgelik bize artık bir faydası olmadığında gelir.

Hangi yaşta ölürsek ölelim, tamamlanmamış cümlelerimiz olacak.

Ne zaman hayattan zevk alacak olsan, bir başkasının hayatını yok ettiğin aklına gelecek.

Sözcükleri ağzınızdayken yutmak onları daha sonra yemekten daha iyidir.

Bir insan evlenene kadar mutluluğun ne olduğunu bilmez. O zamana kadar çok geç.

Pişmanlık, yaptıklarımızdan duyulan acı değil, yaptıklarımızın sonucu olarak başımıza gelecekler karşı duyulan korkudur.

Güzel bir evi kötü bir muhite inşa etmiş kişi, kendisini hapse tıkmış gibidir.

Değer vermediğin yere dönmenin alemi yok.

Ne umutlarım var, ne de pişmanlıklarım.

Ömürlerini yeniden yaşamak isteyenler çoktur. Bizim kuşaktan ömürlerini tekrarlamaya cesaret edenler bulunabileceğini pek sanmıyorum.

Başka bir yerde yaşamam için kahrolası bir aptal olmam gerek.

Hayatlarımızı bazen yakaladığımız fırsatlar belirler. Bazen de kaçırdığımız.

Düzeltmek için kendi gücünüzü tükettiğiniz şeylere yeni gözlerle bakmak, her durumda hüzün verici oluyor.

Geçmiş, geçmişte kalmıştır, geri getiremezsin.

Siyasetçi olsaydım ve 60 yaşımı geçmiş olsaydım... Geriye bakar ve şunu söylerdim: Keşke bu kadar savaş, bu kadar dava kazanacağıma... Bütün gönülleri kazansaydım.

Ölüm keskin bir acıdır. Fakat yaşamadan ölme düşüncesi katlanılmaz bir ızdıraptır.

Balistik raporunda yanlışlık yaptılar, bana kitlemi koruma görevi verilmişti, birden saldırı gelince ben çektim, bize doğru ateş edeceklerini görünce mecburen ateş ettim. Ben ateş ettim ama o arkadan kendi arkadaşlarının ateşiyle de vurulmuş. O yakın hatta neredeyse bitişik atışmış, çok üzgünüm genç bir askerin ölmesine ama yaptıklarımdan dolayı asla pişman değilim çünkü bunu halk adına yaptık.

Konuşursanız geri dönüşü yoktur, susarsanız öyle değil: Dilediğiniz an giz kilidini açmak, açılmıyorsa kırmak sonuçta size kalmıştır.

Bu gece kalbimi evde bıraktım, ruhumu artık şeytana sattım, seni sevmekle büyük hata yaptım, elveda tatlım.

İş işten geçtiğinde bütün mazeretler tedavülden kalkar, kıran ya da kırılan da piç gibi ortada kalır.