#ölüm

Etrafın hala devam etmekte olan hareketliliği karşısında yalnızca ölüler sakin ve huzurluydu.

Bütün insanların bir gün öleceğini, hiçlikten gelip hiçliğe döneceklerini söylememiş miydi?

Ölüm , hep birinin üstüne çökmeye hazır , çevrede dolaşıp duruyor.

Her an mezarlarımıza biraz daha yaklaşıyoruz.

Alçağın korktuğu tek şey ölümdür, başka şeye aldırmaz.

Genellikle çok uzun yaşamak ölümcüldür.

Kaygılardır bizi vakitsiz göçtüren.

Apaçıktır ki, insan tümüyle ölür yani insanın ölümü tam ve kesindir.

Ey insan! Milyonlarca yıl önce ne idiysen, o olacaksın.

Hayatta büyük olmanın tek yolu, ölümden önce geri çekilmeyeceğinin bilincine sahip olmaktır.

Açmamak olmaz ölüm kapıyı çalınca.

İnsan için yalnız üç olay vardı: doğmak, yaşamak ve ölmek. İnsan doğduğunun farkında değildir, ölüm korkusuyla da acı çeker ve genellikle de yaşamayı unutur.

Yaşlanmak isteriz. ama yaşlılıktan korkarız; bu hayati ne kadar sevip, ölümden nasıl kaçmak istediğimizi gösterir.

Bir yazarın ölümünün ardından defterini okumak, uzun bir mektup almaya benziyor.

Doğduğum gün başladı ölümümün reftarı. Yürüyor bana doğru, aheste aheste.

Dünyayla birlikte hepimiz canlı canlı lânetlenmiş bir simülasyon hattâ lânetlenmişten bile beter bir duyarsız caydırma evreni içine düştük. Nihilizm ise yıkım yerine açıklaması kolay olmayan bir simülasyon ve caydırma yöntemiyle bir gerçekliğe kavuşmuştur. Tarihsel açıdan bakıldığında aktif, şiddet yüklü bir hayal olan nihilizm, bir mit ve bir oyun sahnesi olma aşamasından bir saydamlık daha doğrusu yalancı bir saydamlık aşamasına geçmiştir. Öyleyse kuramsal açıdan, nihilizmden geriye kalmış bir şeyler var mıdır? Bundan böyle hiçlikle ölümün bir meydan okuma, bir amaç olarak sunulabileceği yeni bir oyun sahnesinden söz edilebilir mi?

İyi ölmek, yanlışla yaşamaktan iyidir (...) ölümden korkan hayatın tadını kaybeder; hakikat her şeyin üstesinden gelir, ölüm üstesinden gelir, çünkü ona hiçbir zorluk çıkmaz, adaletsizlik dayatılmaz.

Ölüm, yaşamın ta kendisidir.

Ölüm acı vermez; acı veren şey, yaşamdır.

Yaşayanların çoğu ölmeyi hak eder. Ölenlerden bazıları da yaşamayı. Onlara bunları verebilir misin? O zaman birisine ölüm hükmü verirken aceleci olma. En büyük bilgeler bile tüm sonları göremezler.

Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir şekilde ölmek istemesidir; Olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir.

Öldükten sonra çiçeği kim ne yapsın, yani.

Yaşlılık, ölümden çok daha korkunçtur.

Ölüm doğal bir olaydır, gövdeyi kuran özlerin dağılmasıdır. Bu nedenle ölümsüzlük de söz konusu değildir.