#ölüm

Son yaklaştıkça, anımsanan birtakım imgeler kalmaz artık yalnızca sözcükler kalır.

Bir din için ölmek, onun için yaşamaktan kesinlikle daha kolaydır.

Hayatının sahibi olan insan, ölümüne de sahip çıkmalıdır.

İnsan, ölülerle konuşurken, ölü olduğunu unutuyor.

Ben yaşamın karşısında ölü olmaktansa, ölümün karşısında yaşamayı tercih ederim.

Korkaklar için en uygun ceza ölüm cezasıdır, çünkü en çok ölümden korkarlar.

Bu yeryüzündeki son gün. Memnunum.

Uzun vade kavramı olaylara bakışımızı yanlış yönlendirir. Çünkü uzun vadede hepimiz ölmüş olacağız.

Büyük bir olasılıkla bir kaçık tarafından haklanırım.

Nükleer bir felaketin yapabileceğini zaman çoktan yapar. Bu yüzden şimdi yaşa ve bunu yönet.

Ölüm daha mutlak göründükçe yaşam daha otantik olur.

Ölüler hayata döner mi? Kitaplar hayır diyor, gece evet diye haykırıyor!

Yaşamak yeterince zor, ölmekse büyük işti.

Er ya da geç hepimiz öleceğiz.

Gövde sürekli yaşlanır, ölüme hazırlanır. Bu noktada hiçbir zaman kuramı erteleme öneremez. Ölüm ve zaman daima bir yardımlaşma içindedir. Zaman yavaştan alırken, ölüm çarçabuk bitirir işini.

Ölürken yanınızda götüreceğiniz tek şey, ardınızda bıraktıklarınızdır.

Yaşlılık, dünya sahnesinden uzaklaştığımız basamaklardır.

Mezardakilerin pişman olduklari şeyler için, dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!

Faydasız bir hayat erken bir ölümdür.

Eğer bir insan kendi karakterine aykırı davranırsa ‘Fazla zamanı kalmadı’ diye yorumlarız bunu.

Herkes cennete gitmek ister ama kimse ölmek istemez.

Nasıl veya ne zaman öleceğinizi seçemezsiniz. Sadece nasıl yaşayacağınıza karar verebilirsiniz.

Tanrı'ya inanmak, ölenleri rahatlatmıştı hep. Avundukları tek şey, arkada bıraktıkları çocuklarının üzerinde Tanrı'nın gözü bulunduğuydu.

Zaten bütün insanların bir gün yok olup gideceği söylenmiyor muydu, küller küllere, toprak toprağa denilerek.