#konuşmak

İnsanların birçoğu nezaket kuralı gereği ağzı doluyken konuşmazlar; fakat kafaları boşken konuşmaktan hiç çekinmezler.

Konuşmak yalnız bildirmek, öğretmek değil, bir fikir alıp vermedir.

Az bilgisi olup çok konuşan, parası olmayıp çok harcayana benzer.

Herkes söylediği ya da söylemediği şeyler için azarlanmaktadır.

Konuşmak ihtiyaç olabilir fakat susmak bir sanattır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Dil hariç, insan vücudunun her yeri zamanla yorulur.

Konuşmaya değer insanlarla konuşmazsan insanları, konuşmaya değmez insanlarla konuşursan kelimeleri yitirirsin. Sen öyle biri ol ki ne insanları, ne de kelimeleri yitir.

Az konuşmaktan pek az, çok konuşmaktan sık sık pişman olunur.

Okumak doldurur, konuşmak hazırlar, yazmak ise olgunlaştırır.

Geveze, düşündüğünden fazlasını konuşandır. Çok düşünen ve çok konuşan hiçbir zaman geveze olarak addedilmez. Geveze ağzına geleni söyler, beliğ yüreğinden geleni.

İnsan, ölülerle konuşurken, ölü olduğunu unutuyor.

Konuşmak, bir şey söylemek değildir.

Bizlere görmemiz için iki göz, işitmemiz için de iki kulak veren doğa, konuşmamız için sadece bir tek dil verilmiştir.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Hiçbir kimse toplumda çok fazla konuşmazdı, eğer diğerlerinin onu ne kadar sıklıkla yanlış anladığını bilseydi.

Susan bir bilgin tek bir kelime konuşamayan aptallardan farksızdır.

Az konuşmaktan nadiren, çok konuşmaktan ise çoğunlukla pişman oluruz.

İnsan konuştuğu için düşünmez. İnsan var olduğu için düşünür.

Bilgeler sadece bildiklerini söylerler.

Kadınlar için sükût yorgunluk, söylemek ise dinlenmek demektir.

Konuşalım, okuyalım, muhakemeyi kendimiz yapalım. Böyle bir ortamda hiçbir dayatma imkan bulamaz.

Türklerle Ermeniler arasında bir diyalog, bir normalleşme isteniyorsa bu ancak konuşmayla olur. Susarak olmaz, engellenerek olmaz.

Ahmağın kalbi ağzındadır, hikmet sahibi olan kimsenin ağzıysa kalbindedir.