#kader

Biliyorsunuz, 2000 yılında burada kampanya yürüttüğümde, savaş başkanı olmak istediğimi söylemiştim. Hiçbir başkan savaş başkanı olmak istemez, ama ben savaşın başkanıyım.

Doğumun da ölümün de çaresi yoktur.

Ellisine gelen herkes hak ettiğini bulacaktır.

Tanrının değirmeni ağırdır ama iyi öğütür.

Talih, kimine anadır, kimine üvey ana.

Tanrı, sevdiklerine tez ölüm verir.

İnsan rüzgârda taşınan bir meşaledir.

Ey ölüm, yaşlı kaptan, zaman geldi! Hadi demir alalım.

Her şeyden koparılma hükmünü giydik; kendi yok oluşumuz dışında her şeyden...

Yaşanan her şeyin bir sebebi vardır.

Belki de Tanrı uygun kişiyi tanımandan önce yanlış kişilerle tanışmanı, onu tanıdığında minnettar olman için istedi.

Benim payıma düşen, anılar bahçesinde hüzünlü bir gezintidir.

Su gibi kendi çukurunda kuruyabilir insan.

Benim de ölümüm gelip çatacak bir gün.

En nihayetinde insan hayatı, bir sürü dolambaçlı yoldan geçip bir sona varmaktan ibaret.

Hiçbir kişi, kesin olarak kendiniz geçmeniz gereken yaşamın akıntısı üzerinde bir köprü inşa edemez, hiçbir kişi ancak sen kendinle ve tek başına.

Ne kadar fazla bahtiyarsan, seni çökertip mahvetmek de o kadar kolaydır.

Aradığın şey seninle yakın ve seninle buluşmak için yükselir.

İçinde yaşadığım zorunluluk, bana çoğu zaman acı verdi.

Elinde hep iki olanak var: Rastlantıya göre kötülük ya da iyilik. İnsan biriyle bir kez karşılaştı mı, ötekiyle de karşılaşacaktır.

İnsan akıbetinin efendisi değildir ve hiçbir zamanda olmayacaktır. İnsanın aklı onu daima bilinmeyen ve öngörülmeyen yeni şeyler öğrenmeye doğru götürecektir.

‎Eğer mutluluktan ölünüyorsa, bu benim başıma gelmeli. Ve eğer ölüme yazgılı bir mutluluk sayesinde hayatta kalınıyorsa, o zaman hayatta kalacağım.

İnsanlar kader mahkumları değil, kendi zihinlerinin mahkumudurlar.

Biliyor musun, ne düşünüyorum. İnsan kaderini fazla zorlamamalı.