#insan doğası

Güç her zaman tehlikelidir. Güç, en kötüyü çeker ve en iyiyi yozlaştırır.

Boş bir adam kendisiyle doludur.

Hırsların sonuna erişmek, gökkuşağının ucuna erişmeye benzer; biz ulaşırken onlar kaçıp gider.

İnsan aklında keşfettiğimiz ilk ve en basit duygu meraktır.

Bir kandırma ve yanılgının etkisi altında olmasalar insanlar asla özgürlüklerinden vazgeçmezler.

Herkes bir deha ile doğar, ancak insanların çoğu bunu sadece birkaç dakika koruyabilir.

Film seyrederken, yaşamdakinden çok daha fazlasını paylaşırız: Bir serseriyi, bir berduşu, bir Şarlo-Chaplin'i severiz. Ama sinema çıkışında, dışarıda karşılaştıklarımızın yüzüne bakmayız ve pis koktuklarını düşünürüz.

Tüm şiddetli heyecanlar, ruhsal bir zorunluluktan ötürü, kısadır...

Duyguların aşırı güçlü oluşunu delilik zannediyorsunuz.

İnsanoğlu aciz bir yaratıktır. Zavallıdır. Yetersizdir. Kendine yetmeyi bilmez o yüzden her şeyi başkasından bekler. Varlığından emin olmak için bile teyidini dışarıdan arayandır. Ne yazık! Her birimiz var olan her sıfata vakıf olarak doğmaktayız ancak kapasitemizi sınırlamak konusunda uzmanız. Halbuki potansiyelimiz sonsuzdur. Sonsuz her ne demekse... Anlayana.

Varlığımıza teyid aradığımız için her insan özlenmek aranmak sevilmek ister.

İnsanların bilinmeyenler hakkında en çok ve en şiddetli şekilde farklılık göstermesi doğaldır... Dünyadaki tüm oda, gerçekçi olarak algıladığımız kadarıyla var olmayan bir şey hakkında görüş ayrılığı için var.

Şehitler samimi olmuştur. Ve zorbalar da var. Bilge insanlar samimi olmuştur. Ve aptallar da var.

Ağrısı olan bağırır,sızısı olan inler.

İnsan yaşamında eksik olanı, her şey sanıyor.

Halk arasındaki yaygın inanışa göre insanlar genellikle kendilerine acı verecek kişileri cazip bulur.

Öfke, şiddet, ölüm bu uçsuz bucaksız, haşin ülkede çok doğal geliyordu.

Nasıl şu oldukça sıradan insan bana bu kadar acı çektirebilir ?

Bazen şans, insanlara mutluluk ve tüm iyi olanaklar için gerekenleri verir… Sadece onlarla kendilerini daha ne kadar mutsuz edebileceğini görmek için.

Onlar sunaklarının önünde eğilirken, Kendi arzusuna tapıyor.

Kan söyler, ama çoğu zaman çok şey söyler.

İlerde Ben öldüğümde heykelimi dikmesinler Dikmesinler ki gölgesi yere vuruyor diye heykelimi Kırmasınlar.

O kadar akıllı olanı henüz yok dünyada.

Hayvan eti yiyenler insan eti de yiyebilirler.