#acizlik

Anlaşılmak istiyoruz hep, ya anlamayı tercih etmediğimiz, ya da anlamaktan aciz olduğumuz için.

İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu… İçimizde şeytan yok… İçimizde aciz var… tembellik var… iradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey; hakikatleri görmekten kaçınmak itiyadı var.

Kuvvetli olmak her şeyin fevkindedir. Kuvvet her hareketi mazur gösterebilir. Acizlere acımak ise sersemliktir.

Bütün canlılara yardım etmek için var olan zavallı insan, kendisine bile yardım edemiyor.

Hikmet aczin silahıdır.

İnsanlar artık Tanrı ile baş edemez hale gelince dine yönelirler.

Aciz insan kibirli olur. Maiyetine kibirli davranan zayıf insandır, boş insandır.

İnsanoğlu aciz bir yaratıktır. Zavallıdır. Yetersizdir. Kendine yetmeyi bilmez o yüzden her şeyi başkasından bekler. Varlığından emin olmak için bile teyidini dışarıdan arayandır. Ne yazık! Her birimiz var olan her sıfata vakıf olarak doğmaktayız ancak kapasitemizi sınırlamak konusunda uzmanız. Halbuki potansiyelimiz sonsuzdur. Sonsuz her ne demekse... Anlayana.

Kıskançlık, acizliğin isyanıdır.

İnsanların en âcizi, insanlardan kardeş edinemeyenidir; ondan daha âcziyse kardeş edindikten sonra onu yitirenidir.

Bütün suçlar ve kötülükler acizlikten doğar, onun için hepsi ancak merhamete layıktır.

Siz ey Müslümanlar! Suskun ve aciz, helâk olmuş ölüler! Hâlâ kalpleriniz sızlamıyor mu, başımıza gelen bu acı felâketler karşısında?