#insan doğası

İnsanlık için gerçek tehlike olağanüstü güçlerin, şeytan ya da sadist birinin değil sıradan bir insanın eline geçmesidir. Savaş açmak için nasıl silahlar gerekliyse, milyonlarca insanı yaşamlarını tehlikeye atmaya ve katil olmaya sürükleyebilmek için de nefret, öfke, yıkıcılık ve korku gibi tutkular gereklidir. Bu tutkular savaşı başlatmak için gerekli koşullardır; savaşın nedenleri değildir. tıpkı, silahların ve bombaların kendi başlarına bir savaş nedeni olmamaları gibi.

Açgözlülük içsel bir boşluğun sonucudur.

Kendi kendilerini kandırmakta güçlük çekmeyen kişiler, başkaları tarafından da kolayca kandırılırlar.

İnsanlarda, kendi varlığını şekillendiren güçleri genellikle kendi dışında arama eğilimi vardır.

Tanrı onların dualarını dinleseydi, sürekli birbirlerinin aleyhine dua ettikleri için, insanların hepsi yok olurdu.

Acıdan ve kederden kaçıp, mutluluğun ve refahın peşinden koşmak yegane insani hedeftir.

Yaratıcı insan hem yorucu, hem etkileyicidir!

Kötü bi yürek en sevimlileri bile çirkinden de kötü yapar.

İnsanoğlu kendi isteğiyle yaşamdan yaşamın en kolay olduğu sırada ayrılıyor.

İnsan, medeniyet olmaksızın yalnızca bir hayvandır.

İnsanlar niçin intihar eder.

Yolum hangi büyük şehre düşse, orada her gün ayaklanmaların, katliamların, aşağılık bir kasaplığın, bir dünya sonu kargaşasının başlamıyor olmasına hayran olurum(...) Aslında birbirilerinden nefret etmekte ama nefretlerinin bile hakkını verememektedirler. Bu vasatlık, bu güçsüzlük toplumu kurtarır, istikrarını teminat altına alır.

İdeolojiler, yüzyıllar boyunca ayakta duran barbarlık temeline bir cila çekmek için, bütün insanların paylaştığı caniyane eğilimleri örtmek için icat edilmişlerdir sadece.

Gülerseniz, dünya da sizinle birlikte güler, ağlarsanız yalnız ağlarsınız.

Yalan söyleyip kurtulmak için, yalana yürekten inanmak gerekir. Bunun için de başkasından çok kendine yalan söylemelisin.

İnsanı bilinmeyenin dokunuşundan daha çok korkutan hiçbir şey yoktur.

Tanrı'nın adaleti dediğimiz şey, insanların Tanrı olsalardı ne yapacaklarına dair kendi uydurdukları görüştür.

Her insan günün en az beş dakikasını aptallık yaparak geçirir. Akıllılık, bunu aşabilmektir.

Allah’a tapmak iddiasında bulunanların ekserisi kendi emellerine taparlar.

Kötülük herkesin malıdır. Umutsuzluk ve fanatizm, kötülüğün yalnızca farklı tezahürleridir.

Herkes kendi deneyimlerinin bir tutsağıdır. Hiç kimse önyargıları ortadan kaldıramaz; sadece onların farkına varın.

Gerçeklerin çoğu o kadar çıplak ki, insanlar onlar için üzülüyor ve en azından birazcık onları örtbas ediyor.

Bir askerin cesareti, insan doğasının en ucuz ve en yaygın özelliği olarak bulunur.

Henüz ulaşamayacağımız şeyleri özlüyoruz, hala beşikteyiz. Özlemlerimizden yorulunca arzu yine uykuya dalar; ölüm döşeğindeyiz.