#hayat

Bir zamanlar deliler gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

Yaşamın ciddi olup olmadığını anlayana dek bunu ben de bilemeyeceğim. Onun tehlikeli olduğunu ve insanın canını çok yakabildiğini biliyorum. Ama bu illaki ciddi de olduğu manasına gelmiyor.

Merhaba bebeler. Dünya'ya hoş geldiniz. Buranın yazları sıcak, kışları soğuk geçer. Burası hem yuvarlak, hem ıslak, hem de kalabalıktır. Taş çatlasa bebeler, yaşayacak en fazla yüz yılınız var.

Hayatta küçük şeylerden zevk almaya bakın. Bir gün geçmişe bakıp bunların büyük şeyler olduğunu fark edeceksiniz...

Demek ki neymiş? Para, mevki, sağlık, güzellik ve yetenek her şey demek değilmiş.

Nasıl yaşayacağımı öğrendiğimi sanırken, meğer nasıl öleceğimi öğreniyormuşum.

Sanat, hayatınızı kazanmanın bir yolu değildir. Hayatı dayanılır kılmanın yoludur.

Yakından baktığında herkesin hayatla başı derttedir, istisnasız herkesin.

Hayat ciddi mi değil mi kestirene kadar ben de anlamayacağım.

Hayatı bir çatışma olmaktan çıkarmanın yolu yok mu?

Hayatımı riske atmak benim için bir onurdur.

Hayat bazen sahiden komik.

Her insanın hayatının, kendi sırlarını ve dramalarını içeren incelemeye değer olduğuna inanıyorum.

Hayatta gerçekten en ilginç olan, ulaşamadığınız şeydir.

Hayat, hayallerimizde taşıdığımızdan daha fazla hayal gücüne sahiptir.

Hayatta birilerine aşık olmanın farklı düzeyleri olduğunu anlarsınız ama herkes bunun inkâr edilemez, tarif edilemez olduğunu anlamayabilir... Bunu tarif edemem, bu tarif edilemez.

Değişim hayatın kanunudur. Yalnızca geçmişe ya da şimdiye bakanların geleceği kaçıracağı kesindir.

Yeniden genç olmayı istemiyorum, tek istediğim yaşlanmaya devam edebilmek.

Mutluluk bir varış değil, bir yolculuktur. Pek çokları mutluluğu insandan daha yüksekte ararlar, bazıları da daha alçakta. Oysa mutluluk insanin boyu hizasındadır.

Aç midenin cezasını yorgun ayaklar çeker.

Hayat bu kadar ezdikten sonra insanda cesaret mi kalır?

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

...Her şey bir oyundu, ama oyuncuların hepsinin yalan repliklerinden başka bir şey dile getirmedikleri bir oyun...

Mücadele, mücadele, mücadele... Vallahi mücadeleden bıktım. Hükûmetle mücadele, muhalefetle mücadele, eski siyasilerle mücadele, komünizmle mücadele, irtica ile mücadele, basın ile mücadele; velhasıl mücadelesiz bir günüm geçmiyor. Yine de bazı çevrelere yaranamıyorum. Ne yapayım ben böyle hayatı... Hoş geldin 1987 yılı... Kim bilir bu sene de nelerle mücadele edeceğiz?