Ray Bradbury

Bir insan kaç kez dibe vurup da yaşamayı sürdürebilir?

Öyle bir çağda yaşıyoruz ki çiçekler bereketli topraklarda, iyi yağmurlarla büyümek yerine çiçeklerden beslenerek yaşamaya çalışıyor.

İnsanlar hiçbir şey hakkında konuşmuyorlar. Giyimden, arabadan söz ediyorlar. Konuşulan şeyler hemen hemen hep aynı, değişik hiçbir şey yok.

Çağımız kullanılıp atılan mendil çağı. Burnunu bir kişiye sil, buruşturup at, başka birini al, sil, buruştur, at. Herkes bir diğerinin eteğine siliyor.

Hepimiz birbirimize benzemeliyiz. Hiç de, anayasanın dediği gibi, kimse eşit ve özgür doğmamıştır, herkes eşit yapılır. Her insan bir diğerinin sureti olunca herkes mutlu olur, ortada çekinilecek korkulacak, herkesin kendisini yargılamasına yol açacak dağlar yoktur.

Büyük babam derdi ki, Ölen herkes ardında bir şeyler bırakmalıdır. kitap, Ya da ekili bir çiçek bahçesi. Elinin dokunduğu bir şey bırakmalı. Ona dokunan kimse senin varlığını hissetmeli.

Büyükbabam herkes öldüğü zaman geride bir şey bırakmalı derdi. Bir çocuk, bir kitap, bir resim, bir ev, yapmış olduğu bir duvar ya da bir çift ayakkabı. Yada ekili bir bahçe.

Bir gün, o kadar çok şey hatırlayacağız ki, tarihin en büyük buharlı kazı makinesini yaparak bütün zamanların en büyük mezarını kazıp, savaşı içine ittikten sonra üstünü örteceğiz.

İyi yazarlar genellikle hayatın gerçeklerine dokunurlardı. Bu bakımdan kitaplardan neden bu kadar nefret edildiğini, korkulduğunu anlıyor musunuz? Hayatın gerçek yönlerini veriyorlar.

İnsanlar neden insanları incitmek ister ? Dünyada yeterince incitecek şey yokmuş gibi, insanlara böyle zırıltılarla eziyet ermek zorunda mısınız .

İnsan bir kez hata yapmaya görsün, yanlış yaptığını kabul edip baştan başlamak ne kadar da zordur.

İnsan olmayanın içindeki insanı göremez misin? İnsanın içindeki insan olmayanı görmeyi yeğlerim.

Bu da ölmenin iyi yanlarından biri; eğer kaybedecek bir şeyin yoksa istediğin riske girebilirsin.

Bizim rahat bırakılmaya ihtiyacımız yok. Ara sıra bir şeylerden gerçekten rahatsız olmamız gerekiyor.

Eğer bir çözüm yoksa, o zaman bir sorun da yok demekti. Ateş her sorun için en iyi çareydi!

Gözlerini merakla doldur,ve sanki on saniye sonra ölecekmişsin gibi yaşa.Dünyayı gör .

Sadece söylemek zorunda olduğum şeyleri dinleyecek birini istiyorum.

Kurgu, bize tekrar tekrar doğruları söyleyen bir yalandır.

Mutlu olmak için ihtiyacımız olan her şeye sahibiz ama mutlu değiliz.

Gerçek gün ışığına çıkacak ve cinayetler uzun süre saklanamayacaktır.

Soylu düşüncelerin eşlik ettiği adamlar hiçbir zaman yanlız değildir.

Belki kitaplar bizi yarım da olsa mağaralarımızdan çıkartabilirler.

Kütüphaneye kapanın: Lanet olası bilgisayarınızdan ayrılın!

Olanaksız; sizin ışığınızı size yansıtan kaç kişi tanırsınız?