#hatırlanmak

Büyük babam derdi ki, Ölen herkes ardında bir şeyler bırakmalıdır. kitap, Ya da ekili bir çiçek bahçesi. Elinin dokunduğu bir şey bırakmalı. Ona dokunan kimse senin varlığını hissetmeli.

Zamanının bir parçası olmaya çalışan bir adam olarak, insanların bir diğeriyle iletişim kurmasına yardımcı olmaya çalışmış biri olarak, kendi yaşamında bazı nezaketleri bulmaya çalışan bir kişi olarak, bir insanoğlu olarak kendisini ilerletmeye çalışan birisi olarak hatırlanmayı isterim. Kendini beğenmiş, oyunbozan bir kişi olarak değil.

Hepimiz sevilmekten ya da nefret edilmekten hoşlanırız. Bu anımsanacağımızın, varolduğumuzun bir işaretidir. Bu nedenle sevgi yaratamayanların çoğu nefret yaratmışlardır. O da anımsanır.

Ve ben göçtüğümde devam edin, yas tutmayın. Sesimi her duyduğunuzda mutlu olun.Sadece bilin ki ben yukarıdan size gülümseyerek bakacağım.

Sanıyorum ki pek çok insan bugün oldukları gibi değil de geçmişte oldukları gibi hatırlanmak istiyor.

Ölümsüzlüğe giden yol, hatırlanmaya değer bir hayat yaşamakla başlar.

Bir gün ölürsem, öldüğüm günü değil, doğduğum günü hatırlayın.