Melike Demirağ

Uykusuz gecelerin getirdiği çocuklar Her zaman mavi değil bu gökyüzü bu deniz Buruşmuş çarşafların üzerinde size acı bir dünya hazırlıyor anneniz Kapanmış kapılardan geri dönüp çaresiz Hayatın rüzgârında savrulup durursunuz İnsanlığın kuruş kuruş satıldığı bu devirde doğmayın ne olursunuz...!!!?

Kapansın El Kapıları, Bir Daha Açılmasın, Yok Edin İnsanın İnsana Kulluğunu, Bu Davet Bizim... Yaşamak, Bir Ağaç Gibi Tek Ve Hür, Ve Bir Orman Gibi Kardeşçesine, Bu Hasret Bizim...

Uyu yavrum ninni uyutayım seni. Masallarla ninnilerle avutayım seni. Şarkilarla türkülerle uyutayım seni. Seksi meksi filimlerle avutayım seni. Çekilişle mekilişle uyutayım seni.

Pahalılığa Paydos”... Ben de bunu diyorum... çok şey değil, güvenli bir iş, doyacak kadar ekmek ve çoluk çocuğun yüzüne utanmadan bakabilmek istiyorum...

Herşeye zam, herşeye zam, yaptığınız yeter artık... Fakir halkın lokmasından çaldığınız yeter artık... Doymamış hâlâ gözünüz, Yediğiniz yeter artık.

Hani seçimden önce söz vermişlerdi?.. Pahalılık olmayacaktı hani?.. Evet, ben de onun gibi düşünüyorum, Şimdi ben de mi komünistim yani?...

Kimsesizin toprağına sahip çıkmak yeter artık... Garibin tek göz evini zorla yıkmam yeter artık... Elin batmış al kanlara, Yeter kıydığın canlara.

Uyan kardeş, uyan, aç gözlerini, Gör artık yurdunun perişan halini, Üç beş haramzade kapmış dünya malını, yatmış üstüne, yatmış üstüne...

Bu memleketin insanları hiç bu kadar birbirine düşürülmemişti. Sevgisiz, şefkatsiz, hoyrat, acımasız, utanç verici bir zamanın şahidiyiz!

Vur dediler… Durdu!.. Namlusunu indirdi yere... Nefret kalbini yakıyordu... Döndü, baktı “Vur” diyenlere, gözünde şimşek çakıyordu...

Toprağımdan beslenenler, Sularımdan içenler, Nefes alıp verenler, Ben ananız yaşlı dünyanız, Duyun beni, duyun beni.

Bizim kuşak ninnilerle yaşlandı. İnsan gibi insanca yaşayamamanın sebebine uyanamadan çekip gideceğiz ne yazık ki.

Hayvan dostuyum deyip, işkenceyle öldürülmüş hayvanları yemek! Hayvanlar insana dosttur, insan dostunu yemez.

Hayvanlara yapılanların video ve fotoğraflarını izleyerek vejetaryen oldum. Görmek vicdanları eğitiyor.

Böyle gelmiş, böyle gitmez, ettiğiniz yeter artık... Bu dünya zalime kalmaz, çektiğimiz yeter artık... Doğarken başkaydı yerim, Şimdi halkla beraberim, Bu düzene son verelim, YETER ARTIK, YETER ARTIK...

Şu dünyadaki en soylu kişi insafa gelendir. Şu dünyadaki en olgun kişi Acıya gülendir.

Ağlamak ayıp değil, saklama gözyaşını yeter ki ağlarken de eğme bir an başını.

Bir gün geç, bir gün erken mümkün mü mutlu olmak milyonlar umutsuzken.

Neyleyim cenneti gurbet ellerde, bir yanım gülse de ağlar bir yanım.

Hayvanlara yapılanların video ve fotoğraflarını izleyerek vejetaryen oldum. Görmek vicdanları eğitiyor.

Hayvan dostuyum deyip, işkenceyle öldürülmüş hayvanları yemek! Hayvanlar insana dosttur, insan dostunu yemez.