Johann Wolfgang von Goethe

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Işığın güçlü olduğu yerde bir de koyu bir gölge bulunur.

İnsanların en mutlusu kimdir? O, diğerlerinin hünerlerine değer veren ve onların hoşnutluğundan neşe duyan kişidir.

İnsanları görme biçimin onlara davranış biçimindir; ve onlara davranış biçimin onların nasıl bir kişi olacaklarıdır.

İnsanın yalnızca gerçeğin ne olduğunu bilmesi yeterli değildir; doğruyu istemesi ve yapması da gereklidir.

İnsanın en büyük hatası şudur; kendini olduğundan büyük görmek ya da kendine hakettiğinden az değer vermek.

İnsanın bir şeyi öğrenebilmesi için her şeyden önce o şeyi sevmesi gerekir.

İnsanlar önce para kazanmak için sağlıklarını, sonra da sağlıklarını kazanmak için paralarını harcar.

İnanç yaşamın gücüdür.

İnsan nereye gideceğini bilmezse, çok ileri gidemez.

İnsan, önemli olanın ne olduğunu bir kez bildi mi gevezelikten vazgeçer.

İnsan, babasına borçlu olduğu saygıyı ancak baba olduğu zaman duyar.

İyi bir karın mı olmasını istiyorsun? Öyleyse tam bir koca ol!

İnsan kendine çok şeyler ister; ama pek azına ihtiyacı vardır.

İnsan sadece anladığını duyar.

İnsan kendini yalnızca insanda tanır.

İyilik, insanları birbirine bağlayan altın zincirdir.

İnsanların ne kadar kötü olduğunu görmek beni şaşırtmıyor, fakat bu yüzden hiç utanmadıklarını görünce hayretler içinde kalıyorum.

İnsanları birleştiren duygular, ayıran ise fikirlerdir.

İnsan yaşamı boyunca bir kişiyi sever. Önceki ve sonrakiler; Birer arayış, kaçış ya da aldanıştır.

İnandığı şeyi yapan insanların enerjileri asla tükenmez.

İster kral, ister köylü olsun, dünyada en mutlu insan evinde huzur olandır.

İnsan her gün bir parça müzik dinlemeli, iyi bir şiir okumalı, güzel bir tablo görmeli ve mümkünse birkaç mantıklı cümle söylemelidir.

İnsanın bilgisi arttıkça, huzursuzluğu da artar.