Evlilik, en gizli özel mülkiyettir.

Evlilik, iki kişilik yalnızlıktır.

Erkek evlenene kadar eksik bir erkektir. Ve evlendiğinde artık bitmiştir.

Kadınların neden evlendiklerini anlıyorum: Yalnız kalabilmek için.

Benim düşünebildiğim en mutlu evlilik; sağır bir erkekle, kör bir kadının evlenmesidir.

Yıllardır eşimle konuşmadım. Onun konuşmasını bölmek istemedim.

Karımdan şu mektubu aldım: ‘Ben burada kendime bir hayat arkadaşı buldum. Bunu başkasından duyarak üzülmene imkân bırakmıyorum.’ Namussuz karı! Sonunda bana boynuz da taktı. Galiba bu işte M. Kemal’in ve İsmet’in (İnönü) de parmağı var.

Akıllıca bir evlilik yapmak istiyorsan, kendi denginle evlen.

Hanımınız, sizin anne babanıza saygı göstermeli ama onlara hizmet etmesi gereken o değil, sizsiniz.

Aşk bir acı kaynağı, aşksız cinsel haz birkaç dakikalık bir zevk; evlilik hepsinden beter; baba olmanın gururu bir sürü musibeti beraberinde getiriyor, bir evi yönetmek hancılık gibi bir şey.

Kamuoyu önünde uykuya dalmayacağı konusunda kocama güveniyorum; ayrıca genellikle alkışlaması gereken yerde alkışlar.

En iyi düğün başkasınınkidir.

Karı kocanın canı aynı anda kavga etmek istiyorsa o evlilikte uyum vardır.

Evlilik hayatı kolaylaştırır ve günü zorlaştırır.

Evlilik hayatının tüm ihtiyaçlarını karşılayabilecek duruma gelmedikçe evlenme. Önce ilim talep et, sonra helâl mal kazan, sonra da evlen.

Karısı ve çocukları olan, kaderin eline rehineler vermiştir.

Bir dosta sahip olmak istiyorsan, ilk önce sen bir dost ol.

Hiçbir kadını kendi yaşadığı ortama çekip mutsuz etmeye hakkı olmadığını” düşündüğü için bekâr kaldım.

Gerçekte, atalarından büyük bir delilik yükü, akıl zayıflığı veya kanser miras almış olanlar evlenmemelidirler. Hiçbir insanın başka bir insanı felakete sürüklemeye hakkı yoktur. Kaderi felaket olan çocukları dünyaya getirmeye ise hiç hakkı yoktur.

Seksin dinlerle ilişkisini de yazacağım!