İnsanlar milyoner olduğumu söylüyorlar, ama bu doğru değil. Ben sadece milyonları harcıyorum.

Zenginlikler insanı zengin yapmaz, onu daha da meşgul eder.

Para size ilaç getirir ama sağlık getirmez.

Para mutluluk alamaz ama kesinlikle onu verebilir!

Tek başına para her derde deva değil.

Kişi ister zengin olsun ister fakir, hastalığı iyileştiren de, mutsuzluğu mutlu kılan da para değil zihindir.

Her şey para ile ölçülüyorsa, bir ulusun adil ya da mutlu bir şekilde yönetilebileceğini sanmıyorum.

Büyük çoğunluk yoksulluk içinde kıvranırken, doymak bilmez bir avuç insana memleketin bütün zenginliklerini sömürten bir devlette mutluluk olamaz.

Dünyada kaygısız, huzurla, sevinçle yaşamaktan daha büyük zenginlik olabilir mi?

Bütün zenginliğin bir avuç açgözlü insanın elinde bulunduğu ve çoğunluğun sefalet içinde yaşadığı bir toplumda kimse mutlu olamaz.

Saygınlık, dilenciler üzerinde otoritesini uygulamakla değil, zengin ve mutlu insanları yönetebilmekle sağlanır.

Sahip olmadan önce paranı asla harcama.

Ekonomi para biriktirmekle değil, onu akıllıca harcamakla yatar.

Bu dünyada varsa para, yoksa para.

Mutluluk hayvanlara ve bitkilere aittir. Çünkü onlarda akçe gailesi yoktur.

Para deniz suyuna benzer, ne kadar çok içersen o kadar çok ona susarsın.

İnsanlar akıl ve kalbi olgunlaştırmaktan bin kat daha fazla, kendileri için zenginlik biriktirmeye uğraşırlar. Oysa mutluluk için, şüphesiz ki insanın elindeki şeylerden daha ziyade, insanın içindeki şeyler önemlidir.

Dünyanın en yoksul insanı, paradan başka hiçbir şeyi olmayandır.

Para küçük akılların öcüsüdür.

Çok az şeye sahip olan insan değil, çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.