Kur'an bana ne öğretiyor biliyor musunuz? Kur'an bana inanılmaz derecede zengin bir adamın bir fiyasko (Firavun), evsiz bir adamınsa başarılı (İbrahim) olabileceğini öğretiyor. Bana başarının zenginlikle, başarısızlığın da fakirlikle hiç ilgisi olmadığını öğretiyor.

İnsanoğlunun açlığı çokluğundan değil, bokluğundandır.

Ben gelmedim dâvi (dava) için, Benim işim sevgi için Aşkın yeri gönüllerdir, Gönüller yapmaya geldim.

Keşke zenginler, fakirlerden bir şeyler öğrenebilseydi.

Kalp boşaldıkça kese dolar.

Zenginlerin zevkleri fakirlerin gözyaşları ile satın alınır.

Mezarlıktaki en zengin adam olmak bana bir şey ifade etmiyor. Geceleri yatmadan önce harika bir şey yaptığımızı bilmek. İşte bu benim için bir şey ifade eder.

Zengine verilir, daha çok zenginleşsin diye. Fakirin ise elindeki bile alınır.

Sizden dileyeceğim hâlâ bir şey daha var: Çocuklarım büyüdüklerinde, sizden isteğim şu ki erdemden daha fazla zenginliğe veya başka bir şeye değer verirlerse onları cezalandırın veya benim sizinle uğraştığım gibi siz de onlarla uğraşın.

Sevgi insanoğlunun tek yakıtı bence ve satın alınabilecek bir şey de değil. Bu ancak kendi içinde çoğaltabileceğin, hatta öğrenebileceğin bir şey.

Çok az şeye sahip olan insan değil, asıl çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.

Fakir insan, bazı şeylerden mahrumdur. Cimri ise her şeyden mahrumdur.

Bu bağımsızlık sadece zenginler için; fakirler sinekler gibi birbirlerini öldürüyor.

Bir gün fakirler, zenginler dışında yemekten başka hiçbir şey kalmayacak.

Zenginler, yiyeceklerine fakirler kadar değer vermezdi.

Manevi dünyanız zengin olsun. Sonra maddi zenginlik gelir.

Ekmek yerine güneş olsa sofrasında, güneş yüzü görmezdi kimse kıyamete dek cihanda.

Çok az şeye sahip olan insan değil, çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.

Vicdan ve zenginlik her zaman komşu değildir.

Çok parası olan fakir bir insan gibi yaşamak isterim.