Yol, boşluktur. Kişi kendisini ortadan kaldırdığı zaman bir boşluk oluşur. Bir insan ‘Ben’ dediği sürece kendi yolundaki bir taştır. Kendini ortadan kaldırdığı zaman ise ‘yol’dur, ‘boşluk’tur. Herkesin aradığı ‘gerçek-kendi’dir, yani tanrı. Sahte benlik (ego) ortadan kalktığında insanın olabileceklerinin sonu yoktur.

Herkes üstünü örtüğünün altında kalır.

Yaşam acıdır, efendim. Farklı bir şey söyleyen bir şeyler satıyordur.

Yaşam bilimseldir.

Rahat yaşamak uğruna gerçeği mezara mı götüreyim; halka gerçeği anlatmak uğruna ölümü mü göze alayım?

İnsanoğlu doğduğunda ve öldüğünde birbirine benzeyebilir, güldüğünde ve yürüdüğünde ama çok ayrılır.

Babam gibi olmalıydım, babam gibi olamazdım, ancak ona acıyarak kendimi kurtardım.

Yaşam kısadır ve gerçek; uzak başarılara çalışır ve uzun ömürlüdür: Bırakın gerçeği konuşalım.

İnsanlar beni önce Pelin Öztekin, ardından Rasim Öztekin'in kızı olarak tanıdı.

Mesele kaybolmak değil, yolunu tekrar bulamamak.

Hafızasız bir yaşam, yaşam değildir.... Hafızamız bütünlüğümüz, düşüncelerimiz, duygularımız hatta hareketlerimizdir. Onsuz, hiçbir şeyiz.

Babalarımızı affedersek, ne kalır geriye?

Gerçeğe ancak tek yoldan gidilir, ama ondan uzaklaştıran binlerce yol vardır.

Tek bir yol, barış dolu bir yaşama götürür. Erdem yolu.

Huzurlu bir yaşama giden tek yol erdemden geçer.

Yaşamak sözlük sayfalarında kalmış adınız mı.

Sonu mutluluğa varan bir yol yoktur: Yol mutluluğun kendisidir.

Her şey ile hiçbir şey arasındaki kapıyı aralayan gerçeğe giden yolu görür.

Yolda, okulda, işte, başkaları ile birlikte taşıdığımız kendimiz…

Sonu mutluluğa varan bir yol yoktur: Yol mutluluğun kendisidir.