Sonu mutluluğa varan bir yol yoktur: Yol mutluluğun kendisidir.

Gülmek için mutlu olmayı beklemeyin belki de gülmeden ölürsünüz.

Mutluluk yarına ait değil. O bir varsayım değil. Mutluluk burada ve şimdi başlar...

Mutluluk bir yolculuktur, istikamet değil.

Huzurlu bir yaşama giden tek yol erdemden geçer.

Yaşamda önemli olan şey yaşamın kendisidir; sonuçları değil.

Yol, gerçek ve yaşam Ben’im. Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.

Dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

Acaba, doğduğu günden beri, bir defa olsun, hiçbir şeye güldü mü?

Sakin bir hayatın sunduğu ne tatlı bir zevk.

Mutluluk işin içindedir.

Cennet (var) olduğum yerdir.

Yaşamın, teknolojinin, bilimin vesaire belirlediği düzen ve akış yerine; doğanın ve kendi belirlediğin akışı ve düzeni belirle. O zaman yaşamdan zevk alacaksın, dene de gör.

Kelebeğin ömrüne bir gün deme, o senin gibi ayları değil anları yaşar.

Dünyada kaygısız, huzurla, sevinçle yaşamaktan daha büyük zenginlik olabilir mi?

Son gününü görmeden, hiç kimseye mutluluğa ermiş demeyin.

Bilerek yaşarsan, hiçbir şeyden öyle fazla tat alamazsın.

Düşünmekte tatlı bir yaşam yoktur.

Mutluluk, herkes gibi yaşarken kimse gibi olmamaktır.